PKZYCZYNEK DO FAUNY OWADÓW H. DZIEDZICKIEGO. 



169 



wierzchołka komórki tylnej pierwszej, a następnie j"eszcze bardziej blednąc i zwę- 

 żając się stanowi naleciałość brzegów wierzchołkowych pozostałych komórek 

 (Tab. IV. fig. 9). 



9 Samica różni się od samca tern, że jest jaśniej zabarwiona i siódmy 

 pierścień odwłoku jest u niej wąski, niekiedy mało widoczny, zawsze bladożółty; 

 lamellae brnnatnawo-żółte. (T. IV fig 15). 



Złapałem 31 (5 i 4 $ na Białorusi w gubernii Mohilewskiej i na Litwie 

 w gubernii Mińskiej. 



Eurycera n. g. Z pozoru podobny do Boletina, lecz różni się od niej 

 budową, rożków, miejscem ujścia żyłki międzystojnej, wielkością, komórki tyl- 

 nej czwartej, miejscem rozwidlenia się żyłki tylnej, długością i tęgością żyłki 

 kuprowej, formą odwłoku, ilością pierścieni składających go budową zapladnia- 

 cza oraz wsuwalnością tego organu do odwłoku; od Glaphy rop tera między 

 innemi, żyłką ramienną, która u tej ostatniej nie przechodzi poza żyłkę łokciową; 

 odAnaclinia różni się całym swym wyglądem, użyłkowaniem skrzydeł, a głó- 

 wnie budową zapładniacza. 



1. Paratinia difficiiis n. sp. 



(5 Nigro-fusca, dorso nigro, maeulis humeralibus parvis, rufescenie-luteis, 

 secundo articulo hasali apice et primo flagelli antennarum rufescente-lu- 

 teis; coxis femoribusque fuscescenie-luteis, trochanteribus fuscis, tibiis pal- 

 lide fuscis, tarsis nigro-fuscis; halteribus flavis; alis grisescente-vitrinis; 

 abdomine nigro-fusco; hypopygio fkwofusćo. 



Long. corp. 4,4 mm; long. alar. 4,5 mm. 



(Tak IV. fig. 16, 17, 18, 19, 20, 21.) 



Głowa. Różki blisko dwa razy tak długie jak głowa z tułowiem razem 

 wzięte; pierwszy członek podstawowy czarno-brunatny, drugi takiejże barwy lecz 

 u wierzchołka czerwonawo żółty i prawie ośm razy tak długi jak szeroki, reszta 

 członków biczykowatych czarno-brunatna; twarz, trąbka i głaszczki czarno-bru- 

 natne; pierwszy i trzeci członek głaszczków równej długości, drugi najkrótszy, 

 czArarty prawie tak długi jak trzy pierwsze (T. IV fig. IG); ciemię i czoło czarno- 

 brunatne; na ostatniem znajdują się trzy oczki w jednej ułożone linii, a mianowi- 

 cie dwa większe przy brzegach oboczów, trzecie małe w środku. 



Plecy. Błyszczące, prawie czarne, pokryte dwoma szeregami delikatnych 

 szczecinek mieniących się żółtawo; plamy barkowe bardzo małe, czerwono-żółte, 

 boki tułowia czarno-brunatne; tchawka pierwsza żółta; zaplecze i tarczka czarno- 

 brunatne, ta ostatnia z czarnemi szczecinkami na brzegu, przeźmianki żółte. 



') Winnertz podaje, że u Boletina i prawie u wszystkich rodzajów, u których zapła- 

 dniacz nie wsuwa się wewnątrz odwłoku, jest siedm pierścieni w odwłoku; ja zaś sprawdziłem, że 

 takowych jest tylko sześć, a przytoczony przez niego siódmy, jest to właściwie już zapładniacz 

 (hypopygium) ze wszystkiemi swojemi składowemi częściami. 



Pam. Fizyj, — Dziął III. 



22 



