Przyczynek do fauny owadów h. Dziedzickiego. 



181 



facie et palpis flavis, dorso flavo cum 3 nigi o-fuscis vittis; coxis, femori- 

 bus et halteribus flavis, abdomine dilutefusco, hypopygio fuscescente-flawo 

 (Tab. VII fig. 20, 21), alis grisescente vitrinis. 



Long. córp. 4,5 mm; lorig. alar. 4,8 mm. 

 „ tib. ant. 1,7 mm; „ met. ant. 2,1 mm. 



(Sectio III B Winn.). Golenie przednich nóg krótsze od 



przednich śródstopi. 



Głowa. Różki nieco dłuższe od razem uważanych głowy z tułowiem, człon- 

 ki podstawowe białawo-żółte, pierwszy członek biczykowaty tak samo zabarwio- 

 ny, jest on przeszło dwa razy tak długi jak szeroki; reszta członków biczyko- 

 watych brunatna; twarz, trąbka i głaszczki, czoło i ciemię czarno-brunatne, trochę 

 szaro-mieniące się. 



Plecy. Słabo-połyskujące, żółte, pokryte włoskami czarno-brunatnemi; na 

 plecach znajdują, się trzy paski rozdzielone czarno-brunatne, średni klinowatej 

 formy dochodzi do przedniego brzegu pleców, jest on rozdzielony na dwie polowy 

 żółtym cienkim paskiem podłużnym; boczne z przodu skrócone dochodzą do tarcz- 

 ki; boki tułowia żółte z dwiema czarno-brunatnemi plamami u podstawy średnich 

 i tylnych bioder; tarczka żółta z uszczecinieniem na brzegu; zaplecze żółte z duża 

 w kształcie serca plamą brunatną; przeźmianki żółte. 



Nogi. Biodra żółte, tylna para uzbrojona przy wierzchołku tęgiemi biało - 

 żółtemu kolcami, krętarze brunatnawo-żółte, uda żółte, golenie brunatnawo-żólte 

 z delikatnemi czarno-brunatnemi cierniami; stopy brunatne; golenie przednich nóg 

 krótsze od średnich śródstopi; stopy są przeszło dwa i pól raza dłuższe od goleni, 

 ostrogi czarno-brunatne. 



Odułok. Pałkowatej formy, pokryty gęsto włoskami czarno-brunatnemi, 

 cały jasno-brunatny; pierścienie brzuszne tak samo ubarwione; zapładniacz bru- 

 natna w o-żółty. 



Skrzydła. Szarawo- szkliste, żyłka międzystojna przy szczebliku ułamana, 

 szczeblik łączący żyłkę międzystojną z żyłką podramienną wpada do tej ostatniej 

 w przedniej połowie komóreczki; ta ostatnia dwa i pół raza dłuższa niż szeroka; 

 trzon widełek żyłki pleszkowej jest półtora raza krótszy od dolnej gałęzi żyłki 

 pleszkowej; podstawa komórki tylnej czwartej dość daleko położona za podstawą 

 trzonu widełek żyłki pleszkowej; żyłka kuprowa kończy się przed połową komór- 

 ki tylnej czwartej. 



Jednego <3 miałem ze zbioru mojego przyjaciela Ks. Dzieknna Grzegorzka, 

 który go złowił w Galicyi. 



15. Sciophila łrivittata n. sp. 



(5 Fusco-lutea, antennis fuscis, articulis basalibits et primo flagelli flavis, facie 

 et palpis luridis, dorso flavo cum tribus nigro fuscis vittis, pleuris fusce- 

 scente-Jlavis, scutello, coxis, femoribus et halteribus flavis; 1, 2, 3 segmen- 

 tis abdominis flavis cum margine anteriori nigro-fuscó instar triangidi, 



