NAPISAŁ 



Fryderyk Oótcrlof-f. 



Dalszy ciąg. 



Z chrząszczy poznaliśmy dotąd noski Curculionidae i złotki Chryso- 

 melidac. Były to dwie rodziny bardzo bogate w rodzaje i gatunki i obie nale- 

 żaty do roślinożernych Phytophaga, czyli pasorzytów. 



Do działu tego należy jeszcze dużo innych, niemniej ciekawych rodzin 

 lecz już żadna z nich niema tylu rodzajów ani gatunków. 



Najważniejsze i najciekawsze chrząszcze tego działu, mieszczą się w rodzi- 

 nie Meloidów. Są to powszechnie znane maiki, Meloe L. i mucha hiszpańska 

 Lytta L. 



Sposób życia i przemiany maików, począwszy od jajka, aż do chrząszcza 

 porą wiosenną łażącego po murawie, niezmiernie ciekawy, lecz niestety jeszcze 

 należycie nie wyjaśniony i po części pokryty tajemnicą. Wiadomo tylko, że 

 z wiosny, po trawnikach wystawionych na słońce, pojawiające się maiki wychodzą 

 z prządko w będących w ziemi i że samiczka po parzeniu się składa przeszło 1000 

 jaj w kilku miejscach, płytko je zagrzebując ziemią. W trzy, najdalej cztery ty- 

 godnie potem z jajek tych, zapewne nie ze wszystkich, wylęgają się maleńkie, 

 czarniawe, nadzwyczaj żywe pędraczki, które nietracąc czasu przechodzą na 

 kwiaty ziół różnych, a głównie złożonych, wargowych i wogóle takich, które by- 

 wają nawiedzane przez różne pszczoły. Owady te zajęte odszukiwaniem miodu, 

 w skrzętności swojej nie zważają na to, że ich się tu i owdzie czepia pędraczek 

 taki. W ten sposób dostaje się do ula, gniazda trzmieli i t. p. i tu razem z jajkiem 

 jakie królowa znosi, daje się zalepić w komórce woszczanej, Wkrótce potem jaj- 

 ko to służy owemu rabusiowi za przysmak i wyłączny pokarm. Wyrasta przytem 



