LUDOWE NAZWY ROŚLIN DR. KOZŁOWSKIEGO. 



13 



Caltha palustris L. bot. majówka, lud. wole oko, kasz. wole oko 

 lub filsz. 



Carduus bot. i lud. oset, kasz. ost. 



Centaurea cyanus L. bot. bławatek lub chaber, lud. modrak, kasz. 

 modrak. 



Chelidonium majus L. bot. glistewnik, kasz. brodawnik. 



Convolvulus bot. i lud. powój, kasz. powij acz. 



Coronilla varia L. bot. cieciorka, lud. pyszki (liczba mnoga). 



Datura stramonium L. bot. bieluń, lud. pindyrynda, wyraz ten zarazem 

 jest przezwiskiem kobiety nieporządnej a strojnej. 



Eąuisetum arvense L. bot. chwoszczka, lud. koszczka, kasz. choszczka. 



Eriophorum L. bot. wełnianka, kasz. pujki (licz. mnoga), a podobno 

 i mojkiet. 



Fagopyrum bot. i lud. tatarka, kasz. litewka lub bukwita z niem. Buch- 

 weizen. 



Fr agar i a vesca L. bot. poziomka, lud. czerwona jagoda, kasz. po- 

 trawnica. 



Galeopsis ladanum L. bot. poziewnik, kasz. kolibaba. 



Hypericum perfo ratum L. dziurawiec, lud. i kasz. krzyżowe ziele, 

 miejscami także arnika, ponieważ namoczone w spirytusie na rany się przykłada. 



Juniperus comunis L, bot. jałowice, lud. i kasz. kadyk. Nazwa kadyk 

 pochodząca od kadzić, bo lud i dziś powszechnie do kadzenia tej rośliny używa, 

 jest bez wątpienia pierwotną, widać to już stąd, że i w czeskiem ją kadik nazywa- 

 ją. W narzeczu pruskiem nazywała ona się kadegis; po litewsku kadagis, estoń- 

 sku kadakas, fińsku kataju. W Kaszubach używają obok nazwy kadyk, także 

 jałowe, na Pomorzu t. j. w Pomeranii brzewik. 



Lappa officinalis Ali. bot. łopian, lud. łopion, kasz. kelnerze. 



Larix decidua Mili. bot. modrzew, lud. skowronkowe drzewo, pewnie 

 z niem. Lerchenbaum (Lerche — skowronek) zamiast właściwej formy Laerchen- 

 baum. 



Lycopodium Selago L. bot. widłak, babimor, lud. morzybaba, kasz. 

 morzybob. Lud tej roślinie różne siły tajemniczo przypisuje. 



Paeonia Tourn. podług Jundziłła piwonija, podczas gdy lud w Pr. Kr. 

 roślinę tę nazywa byjon a piwoniją zwie Tanacetum balsamita. 



Pisum satiyumL. bot. i lud. groch, kasz. grjech, gatunek grochu o mo- 

 drawych liściach kwiatowych, których ogonki są czerwone, nazywają Kaszubi 

 peluszki (licz. mu.), jest on zbliżony do wyki, a udaje się na ziemi lekkiej. 



Plantago, bot. babka, lud. pięćżyłki (licz. mn.) kasz. pse (t. j. psie) 

 języczki. 



Polygonum aviculai e L. lud. świnia trawa. 



Raphanistrum lampsana Gaert. bot. i lud. ognicha, kasz. łegniszka 

 albo też gorczeca polna. 



Salix, bot. i lud. wierzba, pewien gatunek o szerokich miękkich liściach 

 rosnący jako krzak na mokrych miejscach, nazywają kaszubi wijąg. 



Sarothamnus scoparius Koch. kasz. jerk, w pro wincyj onalizmie nie- 



