1>ŻIAŁ IV. ANTKOtÓLOGIJA. 



Zdaje mi się, że wiele nazwisk powstało przez wywód od skróconego imienia 

 Łukasz, mianowicie po ucięciu zgłoski Łu — od osnów Kasz—, Kasz — , Kas — , 

 Kas — >. Od pierwszej: m. Kasze w. Kaszów. Kaszewice. (czeskie Kaśov, Kaśovice). 

 Kaszewiec. Kaszewy. Kasznica (ale inaczej Karznica, Charznica Sgg.)? r. Ra- 

 szewski. Kaszowski. Kaszyc. Kaszycki. Od drugiej: m. Koszyce, Koszyna. r. Ko- 

 szański, Koszyński. Koszewski. Koszowicz. Koszyc. Koszycki. Od trzeciej: m. 

 Kasina. Kaski. r. Kasinowski. Kaski. Od czwartej: m. Kosice. Kosewo. Kosie- 

 wo, Kosowo. Koski. Koskowa. Kosięcin. Kosin. Kosina. Kosino. Kosinowo. 

 Kosiny. Kośno. r. Kosecki (od m. Koski). Kosicki. Kosmski. Kosko (co innego 

 jest Kostko). Koskowski. Od osnów zdrobniałych Kaszk— Kaszczak (jeżeli nie 

 od Kaśka, porówn. Jagioza Archiv. V, 113); Kaszk — Koszkowski. 



Ze skrócenie Łukasza na Kasz — jest podobnem do prawdy, dowodzi na- 

 przód ogólna zasada ucinania imion własnych z przodu dla tworzenia pochodnych 

 (o czem niżej obszernie), a powtóre o ile to dotyczy danego wypadku, istnienie po- 

 staci dolnolużyckiej Kaśeńc (Br. 10), z znaczeniu niby polskiej Łukaszyniec, oraz 

 nazwanie jednej miejscowości Kosinem lub Kasinem Sgg., co łatwo się wyjaśnia, 

 gdy imię jej od Łukasza wywodzimy. 



Dodać należy, iż z nazwiskami, pochodzącemi od Łukasz, plączą się pocho- 

 dne od luk (w obu znaczeniach), oraz od łuka w znaczeniu łąki. Ze brzmienie 

 nosowe ustąpiło tu miejsca zgłosce u (albo też właściwiej mówiąc, że dawne noso- 

 we u straciło swoją nosowość), to widać na przykładach: dawn. Lancomir Bdp. 

 (Łąkomir), dziś Łukomierz (przymiotnik dzierżawczy od imienia poprzedzające- 

 go); Sąchocki obok Suchocki; dawniej Pantno w (Pątnów) Bdp., dziś u ludu Put- 

 nów (Zbiór wiadom. do antropol. IV, 223). Obie nazwy są z Wieluńskiego, a więc 

 z obszaru tej samej gwary. 



Bierzemy teraz do rozpatrzenia imię greckie Ambroży (grec. Ambrósios, 

 łaciń. Ambrosius). 



Zdrobnienia jego i przekształcenia ludowe są następujące: Jamroż, Jam- 

 roż, Jambrozik, Jamrozik, Brożek l ). Dla porównania podaję postaci czeskie 

 i dolnołużyckie: czes. Ambroż, Broż, Brożek, Broźik; dolnołuż. Broza, Brożka 

 (Br. 8). Niemcy od tegoż imienia mają nazwiska rodowe: Brosius, Brose, Brosel, 

 Brosicke, Broske, Brosgen, Brosig (Hze 91, 92). 



Nazwiska polskie: 



Od osnowy Ambroż — 



m. Ambrożno (lub Jambrożno). Ambrożyszki. 



r. Ambrożewicz, Ambrozewicz. 



Od osnowy J ambroż — 



m. Jambrożno (lub Ambrożno). 



Od osnowy Jamroż — 



m. Jamroża (niemiec. Ambrosi). Jamrożów. 



Od osnowy Jamroz — 



Jamrozowizna. 



>) Zbiór wiadom. do antrop. IV, 172. Słownik Lindego. Kolberga Lud Kraków. IV, 338. 

 Tegoż Kujaw. U, 316. 



