O IMIONACH WŁASNYCH J. KARŁOWICZA. 



25 



Od osnowy Broż — 



m. Brzozowo (z podprowadzeniem pod brzoza; o pochodzeniu od Ambroży 

 świadczy ż). Brożniów (lub Broszniów, Proszniów). Broszki (albo zamiast Broż- 

 ki, albo od Broch, zdrobnienia Bronisława). Broszków (toż)? Broszkowice (toż)? 



r. Brożek. Brożewski. Brosicz (Brożycz) Bdp. Słownik, 52. Broszko wski? 



Od osnowy li/lroż — IV3roz — • 



m. Mrozik. Mrozowa wola. Mrozowice. Mrozy, 

 r. Mrożek. Mroziński. Mrozowski. Mrozowicki. 



Jak z pochodnemi od Broż — plączą, się podprowadzenia pod brzozę, tak 

 w tych ostatnich pod mróz. 



Na ogół pewnych pochodnych od imienia Ambroży 19. 



Imię łacińskie Dominik, lud skraca na Darnin s ); staropolskie formy Du- 

 nin, Donin (Stadn. 26). Z pochodnych okazuje się, że oddawna skracano je nastę- 

 pnie jeszcze: Domin, Domink — , Dunin, Dorak — . Damk — , Dunik — ,Duń — , Duńk. 



Pochodne od osn. Dominik — 



m. Dominik. Dominików. Dominikowice. Dominikowo. 



r. Dominikowski. 



Od osnowy Domin — Donin — 



m. Dominek. Dominice. Dominowo. Dominów (Domnice. Domnowo. Dom- 

 nik). Dominopol albo Duninopol. 



r. Domin (Miechowita u Paprockiego Herby, 320). Dominiak (Kolberg, 

 Lud. Kujaw II, 315). Dominowski. 



Od osnowy Domink — 



m. Dominki. 



Od osnowy Dunin — (Dumin — ) 



m. Dunino. Duninopol lub Dominopol. Duninów łub Duniów. Duninowo. 



r. Dunin. (Mimo że odwieczna tradycyja wiąże ten wyraz z Daniją i Du- 

 ninów stamtąd chcę wywodzić -), niema wątpliwości, że to jest urojeniem, ró- 

 wnież jak i wiele szczegółów żywota sławnego Piotra Włoszczowica ze Skrzyn- 

 na. Ród Duninów, wziąwszy nazwę od jakiegoś protoplasty Dominika, rozrósł 

 się bujnie w dawnej Polsce; przechowało się dotąd przysłowie o tej plenności Du- 

 ninów: „Co kómin, to Domin," podobnie jak na Litwie o Korsakach: „Co krzak, to 

 Korsak," albo „Co krzaczek, to Korsaczek." W tym razie, jak w wielu innych, 

 złudność etymologii skłoniła praojców naszych do nasunięcia tak ulubionej pro- 

 zapii zamorskiej i połączenia z nią podań czysto bajecznej natury). 



Od osnowy Domk — 



m. Domkowo. 



Od osnowy Dumk — 



m. Dumkowa. 



Od osnowy Dunik — 



r. Dunikowski. 



») Kolberg. Lud. Kujawy II', 315. 318. 



2 ) Np. Paprocki, 007 : „Dla tego że Piotr Dunin z Danii wyszedł, potomstwo jego Du- 

 ninami zw^. 1 ' 



