26 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIJA. 



Od osnowy Duń — 



m. Duniów lub Duninów. Duniewice. 



Od osnowy Duńk — 



m. Duńkowice. Duńkowiczki. 



r. Duńczewski. 



Ogółem pochodnych 30. 



Imię łacińskie Laurentius, od czasu zapewne wprowadzenia jego do nas 

 przerobiono na Wawrzyniec; powodem zmiany 1 a raczej ł na w, było wymawia- 

 nie tego ostatniego brzmienia podobnie do krótkiego u, wielce rozszerzone w za- 

 chodnich dzielnicach mowy polskiej dziś, a zapewne przed wiekami jeszcze bar- 

 dziej, gdy wpływ tak zwanego języka ogólno-polskiego był mniejszym niż obec- 

 nie. Podobnież w nazwisku Wawnikiewicz, w znalazło się zamiast ł (od ławnika, 

 Ławnikiewicz). Zakończenie, myślę, powstało dla odróżnienia od wawrzynu i do- 

 słyszenia w końcówce łacińskiej zdrabniającego ■ — lec. 



Zdrobnienia i spieszczenia Wawrzyńca są, następujące: Wawrzek (Jagicza 

 Archiv. VI, 199), Wabrzek^ Zbiór wiad. do antrop. V, 157), Wawrzyn, Wawrzon, 

 Wawrzuś, Wach, Wach, Wacho, Wasio, Waś (tu się plączą już zdrobnienia Wa- 

 lentego). Często też słychać Wawrzeniec, np. w Kolberga Kujaw. I, 203, gdzie 

 imię to rymuje z goście niec. 



Pochodne brzmią: 



Od osnowy Wawrzyńc — 



m. Wawrzyńców. Wawrzeńcice. Wawrzeńczyce. 



Od osnowy Wawrzyn— 



m. Wawrzynów. Wawrzyny. 



r. Warzymowski (zapewne zamiast Wawrz.) — 



Od osnowy Wawrzonk— 



m. Wawrzonkowo. 



Od osnowy Wawroch — 



m. Wawrochy. 



Od osnowy Wawrzysz — i 

 m. Wawrzyszew. Wawrzyszów. Wawrzyszewo. 



(r. Warzeszkiewicz zapewne zamiast WawrzeszkieAvicz, to zaś od osnowy 

 Wawrzeszk — ). 



Od osnowy Wawrzk — 

 m. Wawrzkowizna. 

 r. Wawrzecki. 

 Od osnowy Wawr — 



m. Wawer. Wawry. Wawrowo. Wawro wice. 



r. Wawrowski. Warzycki (zapewne zamiast Wawrzycki). 



Od osnowy Wawrzg(t) — •. 



Porówn. czeskie Vavrata, oraz Wawrzeńcice, Wawrzeńczyce. Paprocki 

 (Herby 182) wymienia „męża Wawrzętę." 

 Od osnowy Wach — 

 m. Wach. 

 r. Wachowski. 



