O IMIONACH WŁASNYCH J. KARŁOWICZA. 



41 



Atanazy. Po starosłowiański! Afanasij, ukraińs. Opanas, Panas, biało rus. 

 Panas. m. Panasówka. Afanasewicz. Afanasowicz. Afanowicz? Panas(i)ewicz. 

 Nosowiez? Nosewicz? 



Bałdrzyk (niemiec. Baldrich Hze, 98). m. Bałdrzychów, dawniej Beł- 

 drzyków (Bdp. Słown.). Bałdrzychowska góra. Badrzychowice. r. Baldrzyeh. 

 Badrzych (Bdp. Słown.) 



Baltazar. Skrócenia ludowe Balcer, Bolcer; górnołużyc Bałcar', Bal (Br. 

 8). m. Balcarzowice. Balcery. Balceryszki. r. Balcerak (Kolberg, Kujawy II, 

 316). Balcerowicz, Balcewicz. Bolcewicz (jeżeli nie od Bolka, Bolesława). 



Barbara. Ludowe, między innemi, Bacha (Kolberg, Kuj. II, 318), Buchną 

 (Linde, araz Zbiór wiacl. do antrop. I, 98). r. Bacbmiński (zamiast Bachniński). 



Bartłomiej. Ludowe: Bartek, Bartosz, Bartolinek, Bartulinek. Dolnołu- 

 życkie: Bartol, Batramus, Batram, Barto, Bato, Batko (Br. 8), plącze się z imie- 

 niem Bertram. Czeskie: Bareś, Barsik, Barta, Bartos (Czasop. Muz. Czesk. 1860 

 str. 155). m. patrz w Słown. geogr. (Co do Bartodzieje porówn. Bdp. słown. 3 

 oraz str. 94; Jagicza Archiv. I, 631), r. Bartodziej ski. Serbowie przekręcili Bar- 

 tłomieja na Vratolomije; vratolom zaś znaczy u nich urwis. r. Barczak, Bartosze- 

 wicz. Bartoszewski. Bartkowski. Batowski? Barce wicz. Bartochowski. Bartu- 

 nek. Barcikowski. Butrym. Butrymowicz (miejscowość Butrymańce na Li- 

 twie, niektórzy dotąd nazywają Bałtrymańce; Bartłomiej zaś powszechnie wyma- 

 wiają Bałtromiej, białorusińskie zdrobniałe Bautruk). Butryn. (Kolberg, Lubel. 

 II, 220). 



Bazyli. Zdrobnienia ukraińskie: Wasilko, Waśkó, Wasiuta. m. Wasil- 

 ków, Wasiliszki, Żylin? Żyle? Bazylew. r. Wasi(e)lewski. Wasilewicz. Wasil- 

 kowski. Wasiutyński. Żylicz. Żylewicz? Żyłkiewicz? Żyliński? Współwykładne- 

 mi są pochodne od polsk. Zelisław, zielony, żyła, oraz litewsk. żalas (zielony). 



Benedykt. Jak już nadmieniłem, Miklosicz myli się, zdaniem mojem, 

 podprowadzając pochodne słowiańskie od tego imienia pod niebywały pień sło- 

 wiański ben — , bon — (X, 245, 249). Myślę, że większa część zamieszczonych tam 

 przezeń imion jest rozgałęzieniem Benedykta. Zdrobnienia polskie: Bieniasz 

 Benda (porówn. Jagicza Archiv II, 709; Brl. 5; u nas dzisiaj tylko w nazwisku 

 rodowem) Bieniek (Kolberg, Kujawy II, 316), Banaszek, Banucha, Bieniak (Kol- 

 berg, Lubel. U, 220), Banek (Kolberg, Krak. I, 241). Przechowane w zabytkach 

 nazwy patrz w Bdp. Słown. str. 1 Banów, 5 Bnin, Bechow, 53 Bień i następne. 

 Czeskie: Ben, Benata (zapewne =Bienięta), Beneda, Beneś, Benek i in. (Czasopis. 

 M. Cz. 1860 str. 155), Dolnołużyckie Bjenjeś (Br. 8). Z osnów tych wypływa 

 u nas i u innych słowian ogromna ilość nazw miejscowych i ludzkich. Wymie- 

 niam tu kilka bardziej zajmujących: r. Bieńkuński. Bieniuszewicz. Wytek Bye- 

 nowiez (u Chwalczewskiego II, 157). Bętkowski (zamiast Będkowski). Będzin. 

 Bieniedzki. m. Bieniędzice (porówn. staropols. Bienieda, staroczeskie Beneda) 

 i wiele innych. 



Bernard. Ludowe: Bernad, Bernasz. Grórnołużyc. Bjarnat. m. Biernacice. 

 Biernatki. Biernaty i in. r. Biernacki. Bernacki. Bernatowicz. 



B ł a ż ej . Ludowe: Błach, Blacho, Błozy, Błozek. Staropols. Blażko (Blas- 

 co Bdp. Słown.). Ukraińs. i Białorusińs. Ułas (u krótkie, jak np. w August), albo 



