12 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGI.JA. 



też Aulas. m. Błaszczyki. Błaszki. Błaszków i t. p. Błaziny. Ułaszkowice. Uła- 

 szowice. r. BłażejeAvski i t. p. Awłasewicz. Blaszkowski. Blażkowski. Błaszkie- 

 wicz. Błaszczak. Błasiak. Porówn. rossyjskie: VlasovB i t. p. Wołosowski? Wo- 

 łos(z)ewicz? Bołoz? 



Bogdan. Imię znane u wszystkich słowian. Po staropeisku brzmiało tak, 

 ałbo też Bogodan? Bogncłan ( — „o). Po ukraińsku Bohdan, Bohdasz. m. i r. dużo 

 od osnów Bogda- — i Bohda— . Zdrobnienie staropolskie brzmiało Bogdasz (Bdp. 

 Słown. 2), stąd r. Bohdaszewski. Myślę że osnowy Dan(k) — i Dasz(k) — mogą być 

 skróceniem Bogdana, że więc należą tu m. Daszów, r. Daszkiewicz, m. Danów, 

 Danków, r. Dańowski, Dankiewicz; chociaż mięszają się tu do współwykładności 

 Daniel i Adam. Wątpię aby ukraińs. Daszkó pochodzić miało od Damiana, jak 

 utrzymuje słownik Żelechowskiego, oraz Stadn. str. 21; raczej od Bogdan, Da- 

 niel, lub Adam. 



Bonawentura i Bonifacy, plączą się w zdrobnieniach: Bonek, Bonus. 

 Bónek, Bónuś. Z nazwiska Bońkowski wywieść należy zdrobnienie Bońko; z na- 

 zwiska Boniuszko rusińskie Boniuch. Zdaje się, że w nazwach m. odróżniono 

 twarde i miękkie n pochodne od dwu imion powyższych: od Bonawentury Bon- 

 kowo, a potem Bąkowo, r. Bąkowski i t. d.; od Bonifacego, Bońki, Bonków, r. 

 Bońkowski i t. d. Bowentów może zamiast Bonawentów. r. Boniecki. Bonecki. 

 Banaszczyk (Kolberg, Kujaw. II, 316, jakoby od Bonawentury). Lewantura 

 (w Swięciańskiem na Litwie). Bończa (Stadn. 11) ma pochodzić także od Bo- 

 nifacy. 



Bor... Czy imiona od tej osnowy pochodzące są skróceniem jakiegoś 

 imienia zakończonego na — bor (a posiadaliśmy ich wiele), czy też Borzywoja, 

 Borzygniewa łub Borzysława (wszystkie trzy są staropolskie), trudno rozstrzy- 

 gnąć. W każdym razie należą tu m. Borzęta, Borzęcin (staropols. Boranta u Mi- 

 klos. X, 226; Borzanczyn = Borzęcin Bdp. słown 3; porówn. czeskie Borata i r. Bo- 

 ratyński, serb. Boreta, Boretić, ros. Borjata i r. Barjatinskij zamiast Bo — ). Boruta, 

 Borucki (porówn. imię księcia chorutariskiego Borut, czesk. Borut, Borzut). Osno- 

 wa Bork — : m. Borek, Borki (o ile nie są zdrobnieniem imienia pospolitego bór) — •. 

 Borkowski (porówn. czes. Borek, Borek, ros. Borbko, Borbkov3>). Czy należy tu 

 i Borys Nestorowy? wątpię; być tu może jednak podprowadzenie obcego jakiegoś 

 imienia pod osnowę słowiańską, będącą skróceniem zapewne Borzysława, porówn. 

 nasze m. Borychów i r. Borychowski, m. Boryszew, Boryszewo, Boryszów i r. 

 Boryszewski, Boryszowski, oraz czeskie Bores, Boris, Boris, dolnołużyckie Borys, 

 Borś, Borijas, serb. Boris. 



Bronisław.' Skrócenia tego imienia są: Bronisz i, zdaje mi się, Broch, skąd 

 m. Brochów, oraz osnowy: Broszk — , skąd m. Broszki, Broszków i Brochot — , skąd 

 Brochocino, r. Brochocki i t. d. W zabytkach jest imię człowieka Brochot oraz 

 m. Brokotino, może zamiast Brochocino (Bdp. 52). 



Brykcy. (Linde wywodzi od Fabricius), po łacinie Brictius. Po czesku 

 Brikci, (Słownik Kotta nie podaje odpowiedniego imienia łacińs.) m. Bryczyna? 

 Bryki? i in. od osnowy Bryk — ? r. Brykczyński. 



Bukolus. (biskup smirneński miał umrzeć około r. 100). Po ukraińsku 

 Wakuła, stąd r. Wakulewicz, Wakuliński. 



