Ki 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIJA. 



Kazimierza zamieszczam tu dla tego, aby wyrazić domysł, że r. Żymir- 

 ski może od Kazimierza pochodzić. 



Kilijan. m. Kilanija. Kilanowo. Kilijanówka. Kiliniki? Kielanowice. Kie- 

 lanówka. Kilenowo. Kilijan. Kilijan j\ Kielijany. Kiryjanowce (ze zmianą; 1 na r). 

 r. Kiliński. Kielanowski. Kilewski? Kilski? 



Klemens. Staropols. Klemens. Klementa. Klimenta. Klimas, m. Klemen- 

 cice. Klimentów. Kliszowo? Klichowice (Bdp. Słown. 61 — 62). Kliment (Jagicza 

 Arch. VI, 199). Ludowe: Klima, Klimont, Klimek. Ukraińsk. Kłym, Klymko. 

 Białorusińs. Klimasz. Czeskie: Klem. Klima. Klimeta. Klimeś. Porówn. inne 

 słowiańskie u Miklosicza (X, 280). m. od osnów powyższych, r. Klimczak. Kli- 

 mek. Kleman. Klement. Klimański. Klimczycki. Klimecki. Kliniko wicz. Klimo - 

 wieki. KliszeAYski? Klimaszewski. Klimowicz. Stadn. (42) podaje jeszcze: Klini- 

 ko, Kliiniątek, Klementa, Klimczewski, Klimowski, Klimunt, nie wymieniając 

 źródeł. 



Konrad. Słowianie zapożyczając od niemców to imię, wstawiają, najczę- 

 ściej d pomiędzy n i r (jak i w innych razach, np. Hendryk, Jindrich, dunder 

 z Donner, staroczeskie krondrażka (u nas dawniej kromras) z niemiec. Krourasch, 

 rosyjskie ludowe ndravi> zamiast nravT> i t. p.i; stąd postać Kondrat, którą znaj- 

 dujemy w nazwach pochodnych polskich, oraz w samem imieniu w narzeczach ru- 

 si ńskich. Kondratova góra (Rozpr. Akad. filol. X, 197), Kondratów lub Konra- 

 dów i t. d. Czeskie zdrobnienia i skrócenia: Konnata, Kojata (?), Kuna, Konek, 

 Kunik, Kuneś, Konnas, Kundrat, Klincik. Stadnicki (44. 115) podaje dawnopol- 

 skie formy Kunko, Kunat i Kunasz, niewskazując skąd je bierze. Niektóre skró- 

 cenia niemieckie posłużyły u nas za osnowy: Kuno, Kunitz, Kunz, Kuhnat, 

 Kuhnt, Kunig, Kuhrt. Korth, Curdes, Kordez i in. (podaję je w postaci dziś uży- 

 Avanych nazw rodowych). Mamy bardzo wiele pochodnych, które możnaby uwa- 

 żać za należące tutaj; oto niektóre: Komratowo lub Kunratowo. Kundratów. Ku- 

 nik olędry. Kunin. Kuniów. Kuniradzka dolina. Kuniczowce, porównać szląskic 

 Kunitz, dawniej „Cunicz". Kunki i inne z osnową Kun — Kuncewicze. Kurtko- 

 wiec. Kurdy. Kordo wo. Kordysz. Konin? i inne od osnowy Koni — Korczyn? 

 Kurcew lub Kurcze wo. Kurczątka. Kurcze? Kurcwałd. Koniec wałd (Conrats- 

 wald). Konradzwałd. Kucborowo (Konradstein). Kucbork. Kucbory (Kutzborn). 

 Kuczbor(e)k r. Kondratowicz. Kondracki. Kuncewicz. Konaszewicz? Kunie- 

 wicz. Kuna. Kurcewicz. Konradzki. Kunaszewski. Kunat. Kurnatowski? (z prze- 

 stawką., zamiast Kunratowski). 



Konstanty. Ludowe Kostek (Kostusią lud nazywa żartobliwie śmierć, 

 z powodu podobieństwa imienia z wyrazem kości. Zbiór wiadomości do antrop. 

 I, 44; II, 8. 129. Kolberg, Krak. IV, 278). Ukraińsk. Kost', Kostyk, Kostiuk, Ko- 

 stiantyn. Białorusiń. Kaściiik, Kaściuczók. m. od osnów powyższych. Kościan? 

 Kościęcin (od domyślnej postaci Kościęta, dzieci Kością albo Kości), r. Kościesza? 

 Kościuszko. Kością. Koścień? Kościewicz. Kościej? Kościszewski. Kostka? Kos- 

 ko (jeżeli nie od Łukasz). Kostecki. Kostewicz. Kostkiewicz. Kostkowski. 



Kozmas, Kozma. Ludowe Kuźma, Kosma, Kośma, Kośmiej. m. od 

 osnów Kozm— , Kosm — , Kuźm — , Koźm — , Kośni — . r. Koźmian. Kuźmicki. 

 Kośmiński. Koźmiiiski. Koźnicki. Koźniewski. Kuźmiak. 



