O IMIONACH WŁASNYCH J. KARŁOWICZA. 



49 



Krystyn (Chrystianus). Zdaje się, że najdawniej przełożono u nas Chri- 

 stianus przez Krzyżan, skąd Krzyżanowski, Krzyżański i in. pochodne, jak Krzy- 

 żanów, Krzyżanowic, Krzyżany, oraz zdrobnienie Krzyżek (Crisek) i od tego 

 Krzyżkowice, a także skrócenia Krzyż, od czego Krzyżowic (Bdp. Słown. 63), 

 Krzyżewicz. Obok tego rozwinęły się postacie Kryst (tamże), Krzczan lub 

 Krzczan, Chrzczon, Ki*ysztan, Krzysztan, skąd liczne pochodne w nazwach miej- 

 scowych i rodowych mamy. Porówn. (Bdp. Słown. 63) Krstan, Krston. Chwal- 

 czewski ma formę Krczon. W Przyborowskiego Vetustis. Declin. Krron. Dolno- 

 łużyckie postaci: Kjarstan, Kerśtan, Krysto, Kito, Kitan (więc może i nasze Ki- 

 ta, Kitowicz, Kitowski, Kicki tu należą?). Stadnicki podaje Ki-ystko, Krzystek, 

 Krzyszek, Kryston (43 — 44). Notuję tu nazwiska Chrzczonowicz. Krzyszczanow- 

 ski. Krysztalewicz (może zamiast Krysztaniewicz). Krysto wski. Krzyszkowski 

 (jeżeli zamiast Krzyżkowski). Krzczonowski, a także miejscowe: Roszki Chrzczo- 

 ny, Gadomiec Chrzczany, Chrzczonowice, Chrzon lub Krzon? niektóre od osno- 

 wy Chrzan — pewno tu należą. 



Krzysztof. Ludowe zdrobnienia Krzych. Dawnopols. Krzysztoborowic. 

 (Bdp. Słown. 63). Oferusz w podaniu; m. Krzyżtopory (podprowadzono pod 

 krzyż i topór). Krzysztoforja. Krzysztoforzyce. Pochodne od osnów Krzych — 

 i Krzysz — (o ile nie od Krzyż — ) r. Krysztoporski. Krzycki? Ochorowicz? (zam. 

 Oforowicz). Krzyszkowski. Krecho w i(e)cki? 



Leonard. Staropols. Lenard, Lenart, m. od osnów Leonard — ■, Lenar — . 

 Nart. Narty. r. Lenart. LenarskL Lenartowicz. Narto wski. Ardek? 



Maciej. Zdrobnienia: Maćko, Maciek, Maciuś, Macioś. (Jkraińs. Matij 

 (Żelechowski mylnie mięsza Mat wij a z Matij em, Mateusza z Maciejem). Białoruś 

 Maciej, Maciuk, Maciul. Po czesku Matej, stąd zdrobnienie i nazwisko czeskie 

 Matejka (w postaci spolszczonej MatejkoV, inne odmiany czeskie: Matiaś, Macek, 

 Macicek, Macinek. Staropolskie: Maciek, Maciejów Kierz, Maciej ovic (Bdp. s1oav. 

 66). Dużo pochodnych nietrudnych do odszukania. Na Litwie często się spoty- 

 ka nazwy miejsc i rodowe od osnowy Mack — , bez zmiękczenia c; czy to jest 

 wpływem języka litewskiego, który nie posiada brzmienia ć, czy też oprócz Ma- 

 ciek istniało skrócenie imienia Maciej na Macz, Mączko, Maczek, (Stadn. 47), 

 skądby powstało nazw. Maczkiewicz a potem Mackiewicz, to niełatwo rozstrzy- 

 gnąć. Macewicz? Maczewicz? Nacewicz? 



Marek. Nazwy od osnów Mark — , Marcz — . Na Litwie dużo nazwisk ze 

 zmianą m na n: m. Narkie wiozę, Narkuny, Narkuszki. r. Narkiewicz. Narko- 

 wicz. Narkowski. Narkuski. 



Mateusz. Ludowe: Matys, Matysz, Matus, Matusz i ich zdrobnienia. Sta- 

 ropols. Matus (Bdp. słown. 66). Matusz (Chwalczewski). m. od osnów powyż- 

 szych, r. Matusiak, Matuszak, Matys, Matuszyński, Matyszewicz i in. Na Litwie 

 są osady Matejki, Matej kany i t. p., oraz nazwisko rodowe Matejko; to ostatnie 

 odróżnić należy od pochodzącego z Czech (patrz Macieja powstało ono zdaniem 

 mojem z Mateusz przez stopień Matej, utworzony jak Bartłomiej i niektóre na 

 — ej zakończone; nazwisko rodowe Matyski (u Małachowskiego), zapewne za- 

 miast Matejski, zdaje się tego dowodzić. Być jednak może Matejko i ukraińskiego 



