MASSALSKI. SZKIC KLIMATU I FLORY DRUSKIENIK. 



5 



W miarę zbliżania się clo ujścia, brzegi rzeczki piętrzą się coraz wyżej i wy- 

 żej i nareszcie, przy samem ujściu formują głęboki wąwóz, porosły bujną roślin- 

 nością i kryjący na dnie wartkie jej wody. Z powodu licznych zimnych źródeł, 

 wytryskaj ących w rzeczce, temperatura wody w Rotniczance jest stosunkowo nis- 

 ką: w najgorętsze dnie nie wynosi więcej nad 14° — 16°. Za Rotniczanką, w Wi- 

 leńskiej gubernii, na stromym, na 14 metrów wyniosłym brzegu Niemna, leży za- 

 ścianek „Pohanka," za którym na wschód rosciąga się piaszczysta płaszczyzna, 

 utworzona przez napływ lodowcowy przykryty nowszemi pokładami. Koło wsi 

 „Nierewo" płaszczyznę przerzyna głęboki wąwóz, na dnie którego płynie niewiel- 

 ki strumyk; na brzegach wąwozu widać ogromną ilość głazów, w niektórych zaś 

 urwistych miejscach daje się widzieć napływ, skąd je wymyły deszcze i przybory 

 wody. Dalej na wschód od Nierewa, płaszczyzna porasta tu i owdzie lasami 

 i kończy się koło jezior „Ilgis" i „Grutta." 



Przechodząc od wschodu na południo-wschód i na południe, pomiędzy dro- 

 gą do Porzecza i piaszczystemi wzgórzami, leżącemi na południo-zachód od mia- 

 steczka, napotykamy wspomniane jezioro Druskonie. Jezioro to obecnie niewiel- 

 kie, kiedyś zajmowało znaczny obszar niziny, graniczącej na południe i południo- 

 zachód z piaszczystemi wzgórzami porosłemi sośniną, na wschód zaś z niewielką wy- 

 niosłością gruntu, idącą prawie równolegle do wzgórz południowego i poludnio- 

 wo-zachodniego brzegu niziny. Cały obszar owej niziny zajmuje torfowisko, po- 

 rosłe w suchszych miejscach krzakami i zwykłą błot i torfowisk florą. Wschodni 

 kąt tej bagnistej niziny zajmuje jezioro Druskonie; dalej zaś na zachód nizina się 

 zwęża, brzegi jej się zniżają, zawraca na północ i kończy się parowem, na dnie 

 którego płynie strumyk i wpada do Niemna na końcu parku, kolo cegielni. 



Północną i północno - wschodnią granicę Druskienik stanowi Niemen. 

 W okolicach Grodna brzegi Niemna, wysokie i strome, porosły sosnowemi lasami, 

 niżej zniżają się znacznie, tworząc kolo wsi „Szandubry" dolinę na 4 wiorsty dłu- 

 gą; bliżej Druskienik brzegi podnoszą się znowu coraz więcej i więcej i koło sa- 

 mego miasteczka są prawie tak Avysokie jak i koło Grodna. 



U Niemen koło druskienickiego parku tworzy silny, prawie pod prostym ką- 

 tem zakręt z północo-wschodu na południo-zachód, przepływa w tym kierunku 

 koło parku i przy ujściu Rotniczanki znowu skręca ku północo-wschodowi. Głę- 

 bokość Niemna — -od 3 do 12 stóp, szybkość prądu rzeki — 8' na sekundę, spadek zaś 

 od l'/ 5 do l'/a stopy na wiorstę. 



Wprost kursalu na leAvym brzegu Niemna, leży mała wioseczka „Bałtoszy- 

 szki," od której zaczniemy przegląd topograficzny miejscowości na drugim brzegu 

 rzeki' — w Suwalskiej gubernii. Idąc od Bałtoszyszek przeciw biegowi rzeki, wi- 

 dzimy brzeg jej stromy do 14 metrów wyniesiony nad poziom, porosły sosnowym 

 lasem i bliżej ku rzece krzakami. Nieco dalej napotykamy ujście rzeczki „Owi- 

 nyńci" płynącej w głębokim lesistym parowie, za którym rosciąga się płaskowzgó- 

 rze, pokryte sosnowemi lasami i stromo spadające ku rzece. 



W dół rzeki od wioseczki brzeg Niemna zniża się stopniowo, niewznosząc 

 się Avyżej nad 4 metry ponad poziom i na przestrzeni dwu wiorst przedstawia 



