50 



DZIAŁ V. MISCELLANEA. 



versicolor, Betonica officinalis, Cirsium palustre, C. oleraceum, Cbrysanthemum 

 leucanthemum, Rhinanthus Crista-galli, Veronica chamaedrys, V. scutellata, 

 Euphrasia odontites, E. officinalis, Pedicularis palustris, Myosotis palustris, Sola- 

 num dulcamara, Campanula rapunculoides, C. patula, Succisa pratensis, Polygo- 

 num bistorta, Anthoxanthum odoratura, Briza media, Holcus lanatus, Dactylis 

 glomerata, Cynosurus cristatus, Phleum pratense, Juncus bufonius, Garex flava, 

 Orćhis maculata, O. latifolia, Epipactis palustris, a po miejscach wyższych i such- 

 szych — Płatanthera bifolia. 



4. Grupa roślinności lasów sosnowych. 



Lasy w okolicach Druskienik — przeważnie sosnowe, tu i owdzie wyrasta 

 jodła i rzadko na ciemncm tle iglastego lasu daje się widzieć jaśniejsza zieloność 

 liściastych gatunków. W skład lasu wchodzą, następujące drzewa: Pinus sylve- 

 stris, Abies excelsa; rzadziej Betula alba, Alnus glutinosa, Populus tremula, Sor- 

 bus aucuparia, Prunus Padus, Salix caprea i Qucrcus pedunculata. Po lesie po- 

 rastają tu i owdzie: Juniperus communis, Rhamnus frangula, Evonymus verruco- 

 sus, Yiburnum opulus i Corylus avellana. Więcej rozmaitości przedstawiają nam 

 gatunki zielne, pomiędzy któremi najczęściej dają się napotykać następujące: 

 Anemone hepatica, A. nemorosa, Vaccinium Vitis-idaea, V. myrtillus, Calluna vul- 

 garis, Pyrola chlorantha, P. secunda, P. minor, P. uniflora, P. umbellata, Viola 

 canina, Oxalis acetosella, Lathyrus sylvcstris, Anthyllis vulneraria, Astragalus 

 glycyphyllos, Stachys sylvatica, Thymus serpyllum, Anthriscus sylvestris, Hypo- 

 choeris maculata, Hieracium pilosella, H. umbellatum, Solidago Virga-aurea, Ve- 

 ronica officinalis, Melampyrum sylvaticum, Campanula rotundifolia, Majanthemum 

 bifolium, Convallaria majalis, Fragaria vesca, Calamagrostis Epigejos, Agrostis 

 stolonifera, Płatanthera bifolia i Gymnadenia cucullata. 



Na tern jednostajnem tle roślinności sosnowego lasu, zwracają uwagę rzad- 

 sze, lub, przeciwnie, bardzo pospolite gatunki. Na pierwszym planie znajdzie się 

 gatunek rzadko gdzie tak pospolity, jak tutaj w piaszczystych miejscach lasów so- 

 snowych. Jestto traganek — Astragalus arenarius. Gdzie tylko grunt przybiera 

 cechy wyłącznie piaszczyste i traci większość swego roślinnego pokrowca, tam 

 wszędzie pojawia się Astragalus arenarius, przykrywając ziemię szaro-zielonawe- 

 mi gałązkami i razem z kilku towarzyszące tui gatunkami tworzy florę miejsc jało- 

 wych i piaszczystych. Gatunkami to warzy szącemi tragankowi są: trawa — Koele- 

 ria cristata, gwoździkowate Dianthus arenarius i Silene Otites i złożone Tragopo- 

 gon Gorskianus. Miejscami przy podobnych warunkach pojawia się obficie — 

 krzyżowe — Alyssum montanum i motylkowe — Authyllis vulneraria. 



Gdy grunt staje się płaszczy sto-gliniastym, lub gdy przynajmniej znikną 

 piaski, pojawia się nowy gatunek, złociste płatki którego mile wpadają w oko na 

 ciemnym kobiercu borowej flory, jest to — Helianthemum vulgare. Razem z He- 

 lianthemum vulgare rośnie dosyć obficie, szczególniej przy drodze do fermy — Gy- 

 psopliila fastjgiata; przy tejże drodze znalazłem kilka okazów widocznie tu bar- 

 dzo rzadkiej rośliny — Silene chlorantha. Za fermą w sośninie na gruncie piasz- 



