MASSALSKI. SZKIC KLIMATU I FLOKY DRUSKIENIK. 



51 



czystym pojawia się Epipactis atrorubens, a niedaleko stąd na brzegu olszyny 

 w miejscu wilgotnem i cienistem zerwałem Campanulla patula, wierzchołkowy 

 kwiat której przedstawia zboczenia od typu, opisane w spisie. 



Takim jest ogólny obraz roślinności lasu sosnowego z przeważnie piaszczy- 

 stym gruntem. Tam, gdzie grunt się zniża i staje się więcej wilgotnym i próch- 

 nicowym, rosną, liściaste gatunki: Quercus pedunculata, Alnus glutinosa, Corylus 

 avellana z towai'zyszącemi im roślinami: Thalictrum aquilegifolium, Syniphytum 

 officinale, Trientalis europaea, Campanula persicifolia, Melampyrum nemorosum, 

 Coronilla varia, Lysimachia nummularia i Impatiens Noli-tangere. 



Taki charakter ma roślinność w niektórych miejscach na lewym brzegu 

 Niemna, naprz. przy ujściu rzeczki Owinyńci. Niedaleko też stad znalazłem ga- 

 tunek bardzo rzadko dający się napotkać w Litwie i Polsce — Scutellaria hastaefo- 

 lia. Gatunek ten, dosyć często spostrzegany w zachodniej Europie we Francyi, 

 w Niemczech, Danii i Norwegii, staje się bardzo rzadkim av miarę posuwania się 

 na Wschód; w Brandeburgii znajdowany był tylko w dolinach wielkich rzek; 

 w Polsce zaś w dolinie Narwi (Waga) i Wisły (Rostafiński). Wobec takich danych 

 możebnem było oczekiwanie znalezienia tego gatunku i w dolinie Niemna. Po 

 długich poszukiwaniach znalazłem nareszcie kilkanaście okazów w krzakach kolo 

 lasu i niedaleko od Niemna. Tak tedy przybywa nowy fakt, potwierdzający 

 znajdowanie się tego gatunku na wschodniej jego granicy w dolinach rzecznych 

 Wisły, Narwi i konstatujący jego obecność także w dolinie Niemna. 



5, Grupa roślinności brzegów 

 Rotniczanki. 



W okolicach Druskienik brak lasów liściastych, a więc roślinność, gnieżdżą- 

 ca się zwykle w tych lasach, nie tworzy jednolitej całości; prawie każdy z rospa- 

 trywanych tutaj typów zawiera w sobie po kilka gatunków, rosnących w lasach 

 liściastych; najwięcej takich roślin znalazło sobie schronienie na stromych i wyso- 

 kich brzegach Rotniczanki, koło jej ujścia do Niemna. Z tego więc względu uwa- 

 żałem za możebne roślinom tu napotykanym nadać wspólne miano — grapy brze- 

 gów Rotniczanki. Drzewa rosnące tutaj należą do gatunków liściastych, warunki 

 zaś życia zamieszkujących głęboki wąwóz roślin, przy rozmaitych warunkach wil- 

 goci gruntu i insolacyi, każą się spodziewać znacznej rozmaitości i bogactwa tu- 

 tejszej flory. 



Drzewa rosną tu następujące: Populus alba, P. tremula, Betula alba, Salix 

 fragilis, Prunus Padus, Alnus glutinosa i tylko na brzegach wąwozu Pinus sylve- 

 stris. Pod cieniem drzew często napotykają się krzewy: Corylus avellana, Vibur- 

 num Opulus, Lonicera xylosteum, Rhamnus frangula, Evonymus verrucosus, Sam- 

 bucus nigra, S. racemosa, Ribes nigrum, Rubus Idaeus i Berberis wilgaris. Wszyst- 

 kie te gatunki tu i owdzie przeplatane chmielem i powikłane gałęziami, rosną gę- 

 sto po urwistych brzegach wąwozu i czynią ujście Rotniczanki do Niemna jedną 

 z najbardziej malowniczych miejscowości tutejszych. Na samem dnie wąwozu, ko- 



