NAŁKOWSKI. JEZIORO LEPELSKIE. 



79 



że liczby dane przez bespośrednie pomiary były zaduże i trzeba je było zredukować 

 według wzoru x — n — 0,09n = 0,9 ln, gdzie n oznacza głębokość daną przez po- 

 miar, a x głębokość poprawioną. Zmniejszenie to 0,09n przy największem znale- 

 zionem n — 10,75 wynosiło prawie 1 saż. 



Przystąpmy teraz do samych pomiarów, przyczem liczby podawać będziemy 

 już zredukowane. Punktem wyjścia naszego była też Pieszczanka. 



W południowej części odgrodzonej palami równoległemi" do brzegu Piesz- 

 czanki (linija spławu od 1-go Lepelskiego kanału do Ułły), dno od wybrzeża obni- 

 ża się łagodnie ku palom i dochodzi do 1 '/ 2 saż. głęb. Dalej za palami, między 

 ujściem kanału i Dudarem, w odległości jakich 20 saż. od tego ostatniego, znajdu- 

 je się dość znaczna głębia („jamka"), przeszło na 3 saż. Dalej, płynąc W kierun- 

 ku żydowskiego cmentarza (nowego), znaleźliśmy na wschód Dudara 3 saż. Jesz- 

 cze dalćj w tym samym kierunku, na linii Pd końca wyspy Osinowej i cmentarza 

 chrześcijańskiego 4'/ 3 saż. Następnie zwróciliśmy się nieco lewiej, kierując ku 

 Tielaczemu i płynąc prawie równolegle do wybrzeży kirkutu; tutaj na linii połu- 

 dniowej, koniec wsi Matiuszyna ściana i cment. chrzęść. 4V 2 saż., nieco dalej na- 

 przeciwko nowego kirkutu, w odległości odeń o jakie 70 sażeni, znaleźliśmy naj- 

 większą dotąd głębokość 7 sażeni. Od tego punktu popłynąłem na wschód, chcąc 

 się przekonać, jak ta znaczna głębina przechodzi w obszerną mieliznę nadbrzeżną, 

 o której wspominałem przy obejściu jeziora. Głębokość w tym kierunku zmniej- 

 szała się i w odległości jakich 15 sażeni od nowego kirkutu, z 3 sażeni blisko prze- 

 szła prawie nagle w mieliznę; po jednej stronie łodzi było blisko 3 sażenie, a po 

 drugiej można było brodzić. Mielizna ciągnie się też na północ od „rogu," na 

 którym stoi kirkut i po pewnem zagłębieniu kończy się „garuszką" zwaną „konio- 

 wa" dlatego, iż według podania, koń gnany przez wilki, ze starego Lepla dopły- 

 nął aż tu i stanął na mieliźnie. Jednakże „garuszka" ta przedstawia jeszcze dość 

 znaczną głębokość 1,3 sażenia. Niedaleko stąd, między owym „rogiem" i Tiela- 

 czym, głębokość wynosi Ł l / 2 saz - 5 takaż sama głębokość znajduje się na zachód Tie- 

 laczego, ale w odległości jakich 20 saż. od jego stromych zboczy zachodnich ros- 

 ciąga się mielizna, podobnie jak koło kirkutu. O stosunkach batometrycznych 

 w cieśninie Tielaczego, już mówiłem. Zatoka między Tielaczym i Księdzowskim, 

 okazała się niespodzianie bardzo głęboka, bo blisko 7 saż. 



Kanał prowadzący do jez. Białego, zwany przez rybaków „rieczka," jest, 

 jak wiadomo, bardzo płytki; ku wschodowi owa „rieczka," coraz się rosszerza 

 w jezioro i pogłębia tak, że na południu przesmyku półwyspu Księdzowskiego, 

 głębokość wynosi już przeszło 3 saż., dalej w pobliżu wejścia do południowej za- 

 toki jeziora przeszło 5 saż., a jeszcze dalej ku półwyspowi Stelkow blisko 10 saż., 

 tu więc mogłaby się schować Kolumna Zygmunta. Jest to największa głębia, ja- 

 ką tu wogóle znalazłem. Dalej, w samej zatoce pośrodku już tylko blisko 6 ! / 2 saz . 



Dalej nie zapuszczałem się już w labirynt cieśnin i zatok jeziora Białego, 

 gdyż obawiałem się, czy pozostanie mi czasu na zmierzenie jeszcze kilku punktów 

 jeziora Lepelskiego, mianowicie w przejściu jego ku jezioru Kuściński ego, oraz 

 w części zachodniej i środkowej. 



Po wypłynięciu napo wrót z jeziora Białego, zmierzyłem na południo zachód 

 półw. Księdzowskiego blisko 5'/ 2 saż. i to niedaleko wybrzeża. Dalej ku północ- 



