A. PIETKIEWICZ. JEDNOCZESNY STAN POGODY. 



167 



stronie wschodniej; również zachmurzenie nieba w pierwszem miejscu 6, w dru- 

 giem 5, opadu odnośnie 789,6 mm i 537,8 mm 2), dni dżdżystych podług naszego 

 rachunku J 60 i 108. 



Podobnież w r. 1888 od 13 do 29 Września, przez dni 17, pogoda powszecli- 

 na zaledwo kilku małemi opadami w Oryszewie zamącona została. Okres ten po- 

 przedzi! deszcz powszechny dnia 12 Września (z wyjątkiem Częstocic i Lublina) 

 przy najwyższym prawie wszędzie stanie barometru i wietrze: w północnej części 

 okolicy W i NW, w południowej zaś, jak Częstocice, Silniczka, Ząbkowice N; 

 a lubo w dniach następnych dwie fale powietrzne przy dość Wysokiem ciśnieniu 

 przeniosły się ponad okolicą , malejąc stopniowo, deszczu jednak nie sprawiły aż 

 dopiero 30 Września, kiedy ciśnienie atmosfery na całej przestrzeni spadło jedno- 

 cześnie do minimum miesięcznego przy wietrze S. 



Mamy jeszcze cztery długie okresy pogody, jakich deszcz nie przedstawia, 

 a mianowicie: 1886 r. od 25 Października do 6 Listopada, 1887 r. od 23 Listopada 

 do 5 Grudnia, po dni 13 oraz 1886 od 13 Kwietnia do 24 Kwietnia i 1887 od 24 

 Czerwca do 5 Lipca, po dni 12. Pierwszy z tych okresów, jeśli nie liczyć prze- 

 lotnego cyklonu dnia 7 Listopada 1886 r., który sprowadził deszcz na sześciu sta- 

 cyjach, pogoda zaś utrzymała się na pozostałych sześciu, przeciąga się nawet do 

 14 Listopada, kiedy barometr wszędzie spadł do minimum miesięcznego, wiatr zaś 

 przerzucił się na W, dając początek długiej słocie jesiennej. Tym sposobem ten 

 okres pogody moglibyśmy zaliczyć do najdłuższych, jako 21 dni trwający. 



Najdłuższy z kolei okres jednakowego na całej przestrzeni stanu pogody 

 trwa dni 11 i taki spotykamy już w szeregu deszczów jeden, a pogody trzy. 

 Pierwszy z tych okresów zdarzył się od 17 do 27 Maja 1887 r., który rospatrzy- 

 my tu bliżej. 



Po suchym stosunkowo Kwietniu 1887 roku, nastąpił Maj i Czerwiec obfite 

 w deszcze, zgodnie z prawdopodobieństwem zmiany pogody od miesiąca do 

 miesiąca ^'). Dla lepszego zrozumienia sprawy cofnąć się nam wypada o dni 

 kilka i zauważyć, że 13-go Maja przy wietrze od SW do NW deszcz panuje 

 powszechny, obfitszy tam właśnie, gdzie wiatr więcej północy zarywa; przyczem 

 i grad w niektórych miejscach (Sucha, Oryszew) sypie, w Michałowie zaś praw- 

 dziwa wywiązuje się burza, kiedy nieopodal w Warszawie, na stacyi przy muzeum 

 bardziej południowym prądem owianej, mały tylko deszczyk kropi, obserwato- 

 ryjum zaś astronomiczne jednocześnie otrzymuje 10 razy więcej opadu z gradem 

 (patrz niżej). Pamiętając, że stan pluwijalny barometru dla Warszawy w Maju 

 przy W wynosi 747,1 mm, przy NW 750,5 mm *) co mniejwięcej do całej okolicy, 

 z wyjątkiem miejscowości wynioślej szych, zastosowanem być może, zauważymy, 

 że na wszystkich stacyjach barometr dnia 13-go staje poniżej tego stanu. Dnia 

 następnego wiatr przez N zwraca się stanowczo na NO, barometr podnosi się 

 o 5—6 mm, antycyklon całą obwiewa okolicę, wypogadza się z wyjątkiem małego 

 w Młodzieszynie i Ząbkowicach opadu; dnia 15-go kolumna barometru podnosi się 



■-) Pain. Fiz. t. IX str. IX i XI zestawienie roczne przez W. K, 

 3) Pam. Fiz. t. IX str. 179. 

 ^) Pam. Fiz. t. VIII str. 184. 



