A. PIETKIEWICZ. JEDNOCZESNY STAN POGODY. 



171 



zówki zegarowej tern szybciej, im bliżej środka depresyi, a barometr podnosić się 

 zaczyna. Ten atoli scliemat cyklonu zwyczajnego, przez Cl. Leya podany nie 

 odpowiada wcale rospatrywanemii przez nas zjawisku. 



Nieliczne przykłady raptownej i doraźnej na większej przestrzeni zmiany 

 pogody świadczą, że ta się zwykle odbywa stopniowo, przyczem często bywa, że 

 stan pogody w pewnych tylko miejscowościach wykaże dążność ku zmianie, gdy 

 tymczasem większość stacyj zachowuje charakter niezmienny, albo małe, przelot- 

 ne, rzec można, miejscowe cyklony zawichrzą tu i owdzie panującą w całym kraju 

 pogodę i znikają. 



Przewidywanie stanu pogody dla miejsc pojedynczych staje się o wiele tru- 

 dniejszem, z powodu, że obok praw i ruchów powietrzni ogólnych, miejscowe sto- 

 sunki, jak wzniesienie poziomu, kierunek gór, dolin i rzek, obfitość lasów i wody 

 z uwzględnieniem stron świata, słowem cały naziom występuje tu w roli wpływo- 

 wej, a często i decydującej. Tej okoliczności zawdzięcza zwykłe ziszczenie się 

 nic w gruncie rzeczy niemówiącej prognozy kalendarzowej, „stronami deszcz, 

 stronami pogoda^^, a jednak niezaprzeczoną głoszącej prawdę. O tej prawdzie 

 każdy z doświadczenia przekonywa się najzupełniej: kiedy jeden sąsiad sprząta 

 z pola, drugiego nawałnica trapi. Posiadamy postrzeżenia z dwu miejsc, blisko 

 siebie położonych: stacyi przy . Muzeum i Obserwatoryjum astronomicznego 

 w Warszawie, które nader ciekawy przedstawiają przykład jednoczesnego stanu 

 pogody. Jako wzór bierzemy tu Maj 1887 roku: 



') Modernę Meteorology 1879. 



