SŁOWO 

 o krzywej wyrównanych temperatur dziennych Warszawy 



przez 



BOLESŁAWA DANIELEWICZA 



(Pam. Fiz. t. IX.) 



NAPISAŁ 



ApoL Pietkiewicz. 



(Tablica I). 



Każdy to przyzna, że meteorologija u nas w niezwykłem pozostaje dotąd za- 

 niedbaniu, wobec czego, wszelka praca na tern polu samodzielna na szczególną, za- 

 sługuje sympatyją i uwagę. Artykuł p. Danielewicza tern większe budzi zajęcie, 

 że tchnie pewną inowacyją i z tego powodu bez dyskusyi ku dobru naszych 

 w przyszłości pracowników zostawionym być nie może. 



Przedewszystkiem wypada nam porozumieć się pod względem nomenklatury: 

 co nazywamy temperaturą średnią^ normalną i wyrównaną? Na wstępie (str. 199) 

 autor daje określenie takie: „Jeśli takim sposobem oznaczone średnie dzienne, 

 otrzymane dla pewnego szeregu lat, dodamy do siebie odpowiedniemi dniami i su- 

 my ich podzielimy przez liczbę obserwowanych lat, to otrzymany stąd iloraz przy- 

 jęto nazywać normalną temperaturą dzienną^'. Podług zasad nauki będzie to zaw- 

 sze średnia, chociażby tym sposobem z 50 lat nawet obliczoną była; tak też i przy- 



I jęto ją powszechnie nazywać. Na stronicy następnej mamy: „W każdym razie, 

 jakikolwiek mieć może kształt krzywa graniczna, przez*nią dopiero zdetermino- 

 wane temperatury dzienne, jako charakteryzujące klimat miejscowości, kwalifiku- 



I ją się do nazwy właściwie przyjętych normalnych temperatur dziennych''. Rzecz 

 jasna, w nauce uznana, wobec czego poprzednie określenie normalnej temperatury 



