190 



DZIAJŁ I. METEOROLoaiJA I HIDROGRAFIJA. 



Dla uwidocznienia tych wypadków, załączani graficzny rysunek, na którym 

 linija ciągła oznaczyłem ruch ciepłoty normalny (A), kropkowaną zaś, ruch tejże 

 podług krzywej ślimaka Paskala (B). Kiedy (B) kreśli krzywą kształtną i pierw- 

 sze stanowi przybliżenie do obserwacyj, (A) uchyla się od tego kształtu, zbliża- 

 jąc się możliwie do tych ostatnich. Największą spostrzegamy różnicę podczas gó- 

 rowania ciepłoty w Lipcu, tak pod względem ważności, jak i czasu samego. A mia- 

 nowicie: 



podług ślimaka Paskala: 



maximum M = 18^84 dnia 19 Lipca 

 minimum m= — 4*^,49 dnia 18 Stycznia 

 M — m 



— 11^,665 t. j. spółczynnik wyrazu pierw- 

 szego wzoru Bessla. Obie epoki przypadają w punktach dyjametralnie przeciwle- 

 głych, gdyż okres czasu od jednej do drugiej zabiera dni 188 i 182. 

 Ruch zaś normalny temperatury daje: 



M= 18^36 dnia 1 Sierpnia 

 m= — 4^68 dnia 17 Stycznia 



^=ll»,520 



przyczem temperatura opada przez dni 169, wzrasta przez dni 196, co znacznie się 

 uchyla od warunków ślimaka Paskala. 



Od końca Czerwca do końca Lipca ciepłota zacliowuje się prawie w jednej 

 mierze, przyrost bowiem dzienny stanowi zaledwie 0^,01 C. Gdy tymczasem śli- 

 mak Paskala wykazuje w Lipcu ruch o znacznej krzywiznie, z punktem górującym 

 wcześniej od Avłaściwego max. o dni 13. To ostatnie jest przytem mniejsze 

 o 0^48 C. Minimum znowu właściwe przypada o jeden dzień wcześniej i jest 

 mniejsze o 0*^,19 C. 



Ciepłota przez stan średni przechodzi w Kwietniu wcześniej o dni 2 i o tyleż 

 w Październiku później; poniżej 0^ znajduje się przez dni Ul zamiast 105: dłużej 

 w Marcu i Listopadzie po dni 3. 



. Kzecz więc cała sprowadza się do tej kwestyi: czy mamy poprzestawać na je- 

 dnym wyrazie wzoru Bessla t. j. na ślimaku Paskala, czy też, biorąc pod rachunek 

 dalsze jego wyrazy, szukać wypadków ściślejszych? Z licznych obliczeń, dokona- 

 nych przezemnie, przychodzę do przekonania, że możliwie ścisły obraz ruchu nor- 

 malnego dają dopiero sześć wyrazów, czyli sześciokrotne unormowanie krzywej 

 zapomocą fal wstawowych, poczynając kolejno od pierwszego kąta. Czytelnik, in- 

 teresujący się tym przedmiotem, przekonać się o tem może ze Studyjów moich nad 

 dziełem p. Wilda 



^) Pamiętnik Fizyjograficzny, t. V. 



