S. KONTKIEmoZ. BADANIA GIEOLOGICZNE. 



33 



Znajdowanie się form zony z Oppelia aspidoides w oolicie tej oko- 

 licy jest niemożlivfem z tego względu, że piaskowiec leżący tutaj pod oolitem za- 

 wiera jak to widzieliśmy Macroceplialites macrocephalus, formę 

 charakterystyczną dla zony, leżącej bespośrednio nad zoną z Oppelia aspi- 

 doides. 



Ponieważ dalej na północ, w granicach Królestwa Polskiego, pomimo bardzo 

 znacznego rospostarcia się oolitu, obfitującego w skamieniałości, nie znaleziono 

 w nim ani jednej formy, należącej do zony z O. aspidoides, która tam wy- 

 stępuje samodzielnie w warstwach, leżących poniżej oolitu; można więc zrobić 

 przypuszczenie, że to samo ma miejsce w okręgu krakowskim i że skamieniałości 

 tej zony z Balina pochodzą z jakiejś osobnej warstwy, leżącej pod oolitem i tylko 

 w zbiorach pomięszane zostały ze skamieniałościami, właściwemi oolitowi. 



Biała jura zajmuje w okręgu krakowskim daleko większą przestrzeń, aniżeli 

 jura brunatna. Składa się ona w^ spodzie z marglu wapiennego, zawierającego 

 Cardioceras co r dat u m, wyżej z białego, uwarstwowanego wapienia 

 marglowego z P e 1 1 o c e r a s t r a n s v e r s a r i u m, na samym zaś wierzchu 

 z tak zwanego wapienia skalistego, w l^tórym odróżniają dość dowolnie dwa od- 

 działy: górny i dolny. 



Przechodząc do opisu moich własnych spostrzeżeń w obrębie jury polskiej, 

 zacznę od wspomnianych na wstępie dolin, przecinających granicę państwa na 

 przestrzeni pasma jurajskiego i stąd będę się posuwał dalej ku północy. 



Niestiłowwe. Wzgórze, na którem stoi komora w Mesułowicach, złożone jest 

 z tryjasowego dolomitu rudonośnego, pokrytego miejscami piaskiem. Dolomit 

 ciągnie się stąd jeszcze o wiorstę dalej na zachód, a potem, u stóp wzgórza, w le- 

 sie, występują poziome warstwy tryjasowego wapienia muszlowego. 



Wzgórze, leżące na południe od wsi, po którem przechodzi droga do Olku- 

 sza, składa się z wapienia jurajskiego; u dołu leży marglowy wapień (kordatowy) 

 a nad nim wapień skalisty. Dolina, ograniczająca to wzgórze ze wschodu, wypeł- 

 niona jest piaskiem, który tworzy tutaj niewielkie pagórki, przypominające dliny 

 nadmorskie i pokryte jest lasem sosnowym. W południowym końcu tej doliny, 

 bliżej ku wsi Gorenicom, z pod piasku pokazują się kawałki wapienia skalistego, 

 który tworzy wzgórze, ograniczające z południa tę dolinę. Ta zmiana w petro- 

 graficznym składzie podłoża zaraz się ujawnia różnicą roślinności lasu, gdyż za- 

 miast jednostajnych sosen, jakie rosły na piasku, występuje tu na wzgórzu piękny 

 las mięszany, złożony z buków i świerków. 



Gorenice. W zachodniej części Gorenie zwierzchnią warstwę ziemi stanowi 

 piasek, we wscliodniej— żółta glinka (loss). Wieś przecięta jest kilkoma dolinami, 

 które łączą się z sobą dalej na południe, za granicą. W tych dolinach widać w sa- 

 mej wsi niewielkie wychodnie wapienia jurajskiego, który, sądząc z wyglądu, na- 

 leży do oddziału, zwanego wapieniem skalistym. Niewielkie skały tego wapienia 

 występują także z północnej i z południowej strony wsi, na wierzchołkach wzgórz 

 oddzielających doliny. 



W lewym, bardziej stromym brzegu zachodniej z trzech dolin gorenickich, 

 widać niewielkie wychodnie i mnóstwo kawałków dolomitu krystalicznego, zawie- 



^ Pam. Ł^izyj. Tom X. 



Dział II. — 5 



