42 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



3) W wiosce Wiśliczce na wschód od Olkusza; 4) we wsi G-lanowie o mile na połii- 

 dnio wschód od Wolbroma. 



W Chrząstowicach, w zachodnim końcu przekopu kolej oweg-o, występuje zu- 

 pełnie nieuwarstwowany masowj^ wapień skalisty; dalej ku wschodowi w tym prze- 

 kopie ten sam wapień ułożony jest w grube, słabo ku Pn W nachylone warstwy, 

 na których, we wschodniej polowie przekopu, leżą bezpośrednio cienkie warstwy 

 miękkiego wapienia marglowego, z takim samym słabym upadem ku Pn W. 



W Kolbarku wzgórze na południe od wsi składa się z cienkich warstw wa- 

 pienia płytowego , mających słaby upad ku wschodowi. Posuwając się grzbietem 

 tego wzgórza na zachód, natrafiamy na wychodnię wapienia skalistego, który oczy- 

 wiście leży poniżej wapienia płytowego. Michalski ^■') wspomina o znajdowaniu się 

 w Kolbarku wychodni warstw jury Inimatnej, ja jednak nigdzie tutaj odnaleść icli 

 nie mogłem i wprost powątpiewam o ich znajdowaniu się w tem miejscu, w którem 

 występują najwyższe części jury białej. Prawdopodobnie zaszło tu pomięszanie 

 nazwy Kolbarku z nazwą jakiej innej miejscowości, znacznie dalej na zachód poło- 

 żonej, w której warstwy jury brunatnej znajdować się mogą. 



W małej wiosce Wiśliczce, położonej o 4 wiorsty na wschód od Olkusza, wy- 

 stępuje na powierzchni marglowy wapień płytowy. Przy kopaniu studni natrafiono 

 tu na głębokości 14 metrów na wapień skalisty, którego kawałki, świeżo z tej stu- 

 dni wydobyte, sam oglądałem. 



Z południowej strony Głanowa przechodzi z zachodu na wschód głęboka do- 

 lina, do której wpada z północy niewielki wąwóz, przechodzący w poprzek wsi, 

 w zachodnim jej końcu. Przy ujściu tego wąwozu do doliny, w lewym jego brzegu 

 występuje wapień skalisty, a nieco dalej ku północy w tym brzegu odsłania się 

 marglowy wapień płytowy ułożony w regularne warstwy z upadem ku Pn pod ką- 

 tem 15^. Na tym wapieniu leżą niezgodnie (prawie poziomo, z lekkim upadem na 

 Pd) warstwy kredowe: na spodzie 72 nietra konglomeratu kwarcowego z cementem 

 zielonawo zabarwionym wskutek przymięszki ziarn glaukonitu; powyżej szary mar 

 giel, zawierający odłamki skorup I n o c e r a m u s. 



Nie ulega więc wątpliwości, że wapień płytowy jest młodszym od wapienia 

 skalistego białej jury, na którym leży ze zgodnem uławiceniem i starszym od kredy, 

 która go pokrywa niezgodnie. Wnosząc z rospostarcia się tego wapienia płytowe- 

 go na Pn W od wapienia skalistego, odpowiada on roemerowskiemu wapieniowi 

 z R h y n c h o n e 1 1 a A s t i e r i a n a, który dalej, ku Częstochowie, zajmuje obszer- 

 ną przestrzeń, położoną na Pn W od wychodni wapienia skalistego i stanowi naj- 

 wyższe piętro pasma jurajskiego w tej okolicy. To porównanie potwierdza petro- 

 graficzne podobieństwo naszego wapienia z roemerowskim, oraz znajdowanie się 

 w naszym wapieniu formy R h y n c h o n e 1 1 a A s t i e r i a n a. Roemer opisuje swo- 

 je warstwy z R. A stieriana jako biały, w części twardy, zbity, w części mięlv- 

 ki kredowaty wapień z przerostami krzemienia, w którym znajdują się liczne ska- 

 mieniałości, pozwalające przyrównać te warstwy do białej jury E. Quenstedta 



Michalski. Pani. Fizyjog-r., Tom YIII, str. 30. 

 2^) Eoemer. Geologie v. Oberschlesien, str. 261. 



