52 



DZIAŁ TT. GIEOŁOGTJA. 



2) Żółty margiel gliniasty. z warstewkami oolitu 1 do 2 4 ni. 



3) Ciemna glina 9 m. 



4) Biały piasek 9 m. 



5) Czerwona i niebieska glina. 



Warstwy 2 i 3 zalicza Zejszner do brunatnej jury, a warstwy 4 i 5 do 

 kajpru. 



W żółtym oolicie Cięgowic znajdował Zejszner ^6)^ A. (M a c r o c e li a 1 i - 

 t e s) m a c r o c e p h a 1 u s i A. (C o s m o c e r a s) J a s o n, formy charaktery- 

 styczne dla dwu dolnych zon kelloweju. 



Bzcku. Koło Bzowa, oprócz naturalnych odsłonięć warstw środkowo juraj- 

 skich, miałem sposobność badać i sztuczne ich przecięcia w licznych szybikach, po- 

 głębionych tutaj dla poszukiwań rud żelaznych. 



Koło dworu w Bzowie, w prawym brzegu wąwozu, pi'zechodzącego przez 

 wieś, znajduje się bardzo ładne przecięcie, opisywane kilkakrotnie przez Zej- 

 sznera. 



1) Biały wapień marglowy z warstewkami marglu 2 m. 



2) Jasnoszary margiel z warstewkami wapienia marglowego 0,40 ni. 



3) Ciemno-zielona glina, przepełniona belemnitami 0,30 m, 



4) Poziomo uwarstwowany, żółtawo-brunatny piaskowiec wapienny, prze- 

 kładany cienkiemi warstewkami żółtej gliny. Niektóre warstwy są miękkie, gli- 

 niaste, inne mocniejsze, ciemniej brunatno zabarwione, najniższe zaś warstwy są 

 zielonawoszare, łupkowe i kruche. W tym piaskowcu, najczęściej w dolnych je- 

 go warstwach trafiają się belemnity. Cała grubość 3 ul 



5) Ciemna glina leży nieco niżej od poziomu wody, która tu wypływa obfi- 

 tem źródłem z dolnej części piaskowca. 



Warstwy l i 5, należące do białej jury, są bardzo bogate w skamieniałości, 

 szczególniej dolny margiel. Spomiędzy zebranych tu licznych skamieniałości 

 oznaczyłem następujące: C a r d i o c e r a s c o r d a t u m Saw., C a r d i o c e r a s 

 f. R o u i 1 1 e r i N i k, C. f. N i k i t i n i a n u m Lah., P e 1 1 o c e r a s o r d u- 

 e n n e n s e d'0 r b, A s p i d o c e r a s p e r a r m a t u m Saw., P e r i s p h i n- 

 c t e s c o n s o c i a t u s Buk., P. C 1 a r o m o n t a n u s Buk, O p p e 1 i a 

 f 1 e X u o s a M ii n s t., O. c r e n a t a B r u g., W a 1 d h e i m i a r e t i c u 1 a- 

 t a S c h 1. 



Większą część tych skamieniałości przytacza Bukowski z marglu dolnego 

 Oksfordu w Częstochowie, do którego niewątpliwie można przyrównać margiel 

 w Bzowie, petrograficznie zupełnie do niego podobny i zajmujący takie samo ba- 

 trologiczne położenie. 



W cienkiej warstwie zielonej gliny znajduje się bardzo wiele belemnitów, 

 najczęściej Belemnites subhastatus Ziet i B. canaliculatus 

 S c h 1 d ; rzadszemi są B. calloyiensis Opp. i B. bzoviensis 

 Z e u s c h n. Trafia się także dość często jeżowiec, Collyrites oyalis 

 L e s k e. 



^'') Zejszner. Grnppen und Abtheilimgen. 



Bukowski. Jurabild. v. Czenstochau str. 87. 



