56 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA. 



Ciemna, zielonawo-szara, nieco piaszczysta glina, 



z białenii kropkami I m 



Ruda żelazna (żeleziak gliniasty) 0,10—0,12 



Glina piaszczysta (taka jak wyżej) 0,50 



Euda żelazna 0,17 



Glina piaszczysta 0,25 



Ruda żelazna 0,17-0,20 



Glina piaszczysta 0,15 



Ruda żelazna . 0,10—0,12 



Glina piaszczysta 0,70 



Ruda żelazna . 0,30 



Glina piaszczysta więcej niż Im 



Na samym spodzie, pod ciemnę, gliną leży brunatny piaskowiec z domięszka 

 piaszczystego limonitu. Jestto ten sam piaskowiec, któryśmy widzieli pod ciemną 

 gliną na starej kopalni w Bzowie. 



Ruda żelazna ma wygląd twardego szarego kamienia i składa się z tak zwa- 

 nego żeleziaka gliniastego, który jest mieszaniną węglanu żelaza z gliną. Leży 

 ona prawidło wemi poziomemi warstwami, które wraz z Avarstwami gliny, prze- 

 dzielającemi je, zajmują razem niewięcej jak 2 do 2^ m. av kierunku pionowym 

 i eksploatują się razem, zapomocą jednego wysokiego chodnika. Przy tej eks- 

 ploatacyi razem z rudą wydobywa się na powierzchnię bardzo znaczna ilość gliny. 



W tłustej glinie skamieniałości niema; za to znajduje się ich dużo i doskona- 

 le zachowanych w piaszczystej glinie, to jest właściwie w warstwach rudy, lub 

 w oddzielnych konkrecyjach rudy w tej glinie rozrzuconych. Ruda stanowi także 

 masę, wypełniającą same skamieniałości. Spomiędzy zebranych tutaj przezemnie 

 przeszło 30 gatunków skamieniałości, oznaczyłem następujące: Olbrzymi N a u t i- 

 1 u s wielkości głowy dziecka, różne gatunki Perisphinctes, Macroce- 

 phalites macrocephalus Sc h lot, Cosmoceras (Proplanuli- 

 t e s) K ó n i g i Sow. Oppelia latilobata Waag, O. fusca Quenst, 

 jeden odłamek małego osobnika Parkinsonia Parkinsoni Sow., 

 P a r k i n s o n i a n. sp. bardzo znacznej wielkości, niepodobna do żadnej z Par- 

 kinsonij, odrysowanych w Quenstedta „Cephalopoda des schwabischen Jura". 

 Ta forma różni się od P. Parkinsoni, przedstawionej w Roemera Geo- 

 logie von Oberschlesien (Atlas, t. XVin, f. 2, 3) większem wygięciem żeber, 

 które mocno są pochylone ku przodowi na zewnętrznej stronie zwojów i potrójnem 

 dzieleniem się żeber, gdy tymczasem u P. Parkinsonii żebra dzielą się pod- 

 wójnie. Bardzo wielkie egzemplarze tej nowej Parkinsonii są zupełnie 

 gładkie. Trochus granulatus Sow., Turbo cf praetor Goldf., 

 Alaria sp. PholadomyaMurchisoni Sow., Ph. concatenata 

 Ag. P h o 1. sp., Trigonia costata Park., Lima duplicata Goldf., 

 Opis sp., iV m p h i d e s m a r e c u r v u m Ziet., Rhynchonella qua- 

 d r i p 1 i c a t a Ziet. 



Wyliczona tu fauna przedstawia mięszaninę typów dolnej zony piętra kello- 

 wej (Macrocephalites macrocephalus, Cosmoceras Konigi) 



