58 



DZIAŁ II. GIEOLOGIJA 



osobnikach. Z drugiej strony obecność w ciemnej glinie takich form, jak M a- 

 crocephalites macrocephalus i.CosmocerasKonigi, skłaniają 

 do przypuszczenia, że górna część tej gliny odpowiada najniższej części piętra kel- 

 lowej. Przyjmując na zasadzie oczywistej analogii z Częstochową, że brunatny 

 piaskowiec wapienny, leżący nad ciemną gliną, należy do dolnej części zony M a- 

 croCeplialites macrocephalus, której gó^^na część mieści się w war- 

 stwie glaukonitowej, pokrywającej ten piaskowiec, przyjdziemy do przekonania, 

 że zona M. macrocephalus rozdzielona jest w Bzowie na trzy petrograficz- 

 nie różne części : ciemną glinę, żółty piaskowiec wapienny i glinę zieloną. 



Zamiast brunatnego piaskowca wapiennego występuje w niektórych miej- 

 scach, bespośrednio nad ciemną gliną (Rokitno, Łośnice), żółty wapień oolitowy, za- 

 wierający liczne skamieniałości i odpowiadający w zupełności krakowskiemu ooli- 

 towi, nietylko pod względem petrograficznym, ale i pod względem paleontologicz- 

 nym, jak to poniżej zobaczymy. 



Blanowice. Następstwo warstw jurajskich w Blano wicach jest zupełnie ta- 

 kie samo, jak w Łośnicach. Grórna część wzgórza, na którem stoją Blanowice, 

 składa się z białego wapienia margl owego, zawierającego w jednem miejscu, na 

 zachodnim stoku wzgórza koło pieca wapiennego dużo skamieniałości — między in- 

 nemi Cardioceras cordatum Sow. Poniżej wapienia marglowego wy- 

 stępuje żółty wapień oolitowy, który można widzieć w brzegach górnej części w^ą- 

 wozu, przecinającego Blanowice. Według Roemera *^), warstwa wapienia oolito- 

 wego ma tutaj 4 do 5 stóp grubości, leży bespośrednio na ciemnej glinie i zawiera 

 A. macrocephalus, A. (C o s m o c e r a s) J a s o n, i A. h e c t i c u s 

 (H a r p o c e r a s r o s s i e n s e?) trzy formy charakterystyczne dla trzech zon 

 kellow^eju. Ciemną glinę w Blanowicach zalicza E,oemer do górnego z dwu od- 

 działów, na jaki podzielił tę glinę, to jest do oddziału z małą formą A. Parkin- 

 soni i wymienia między znalezionemi tu skamieniałościami takie tormy jak: 

 A. (Oppelia) subr adiatu s, A. (O.) aspidoides i Ehynchonella va- 

 rians, wskazujące na piętro bath tak samo, jak formy znalezione przezemnie 

 w Kromołowie. 



Zejszner obserwował w szybikach, pogłębionych w ciemnej glinie w Bla- 

 nowicach, brunatny limonit gliniasty z Ehynchonella ąuadriplicata 

 i ciemno-szary, nieco gliniasty wapień, zawierający bardzo wiele skamieniałości, 

 które autor wymienia i nazywa kellowejskiemi, chociaż właściwie przedstawiają 

 one mięszaninę form piętra bath i kellowej. W limonicie gliniastym nietrudno 

 poznać brunatny piaskowiec gliniasty, leżący w Bzowie pod ciemną gliną, zawie- 

 rający także Eh. ąuadriplicata, aw szarym w^apieniu warstwę takiego sa- ' 

 mego wapienia, którą obserwowałem w szybiku w Eokitnie. W ostatniej, najob- 

 szerniejszej swej pracy o jurze polskiej przyjmuje Zejszner ciemną glinę 

 w Bzowie, Kromołowie i Blanowicach za osobny oddział, zawierający A. (O p p e- 



Roemer. Geolog. v. Oberschl. str. 233. 

 44) Zejszner. Pam. Fiz., t. IV, str. 120. 



Zeuschuer. Die Gruppen und Abtheilimgen. 



