68 



DZIAŁ 11. GIEOLOGIJA. 



Obie te warstwy oprócz skamieuiałości, charakterystycznych dla piętra 

 bath, zawierają, chociaż rzadko, małe okazy Parkinsonia Parkinson i, 

 którą tutaj uważać można za formę wymierającą, pozostałą z niższego oddziału 

 ciemnej gliny, gdzie bardzo obficie występuje. Najwyższa część ciemnej 

 gliny koło Bzowa i Łośnic sięga już do kelloweju, gdyż zawiera, jak to wi- 

 dzieliśmy Macropcep halit es macrocephalus i Cosmoceras 

 K o n i g i. 



Z tego wynika, że Michalski niewłaściwie włączył całą masę ciemnej gliny 

 do poziomu z P a r k i n s o n i a P a r k i n s o n i i że zapatrywanie Roemera, iż 

 ta glina zapełnia całą przestrzeń między poziomem zHarpoceras Murchi- 

 s o n i i na dole i poziomem Macrocep halit es macrocephalus 

 u góry, tak ostro krytykowane przez Michalskiego, odpowiada rzeczywistym sto- 

 sunkom. 



Oolitowy wapień górnego batu zOppelia aspidoides, obserwowany 

 przez Michalskiego i Bukowskiego koło Częstochowy i dalej ku PnZ, pod brunatnym 

 wapieniem piaszczystym z M a c r o p c e p h al i t e s Macrocephalus nie ma nic 

 wspólnego, wbrew zdaniu, wypowiedzianemu przez Michalskiego z oolitera, leżącym 

 nad wapieniem makrocefalowym w Blanowicach, Rudnikach, Włodawicach i Żar- 

 kach (według Zejsznera także i w Pierzchnie). Pierwszy oolit jest tylko petrogra- 

 ficzną odmianą pewnej części górnego batu, gdy tymczasem drugi zawiera w sobie 

 faunę całego kelloweju i stanowi dalszy ciąg oolitu krakowskiego. Ten górny oolit, 

 tak co do położenia batrologicznego, jak i co do swej fauny, odpowiada w zupełno- 

 ści, jak to widzieliśmy, warstwie giaukonitowej, leżącej także nad wapieniem ma- 

 krocefalowym i zawierającej faunę całego piętra kellowej. AYarstwa ta odkryta 

 przez Michalskiego między Częstochową a Wieluniem, obserwowana przez Bu- 

 kowskiego w Częstochowie i przezemnie dalej na Pd W, stanowi tylko petrograficz- 

 zną odmianę pewnego poziomu paleontologicznego, który winnych miejscach wy- 

 stępuje pod postacią oolitu. Co się tyczy oolitu kellowejskiego, to powołując się 

 na moje obserwacyje w okręgu krakowskim i uwagi o pra^y Neumayra, dotyczą- 

 cy oolitów krakowskich, wypowiedziane na początku tego artykułu, utrzymuję, 

 ŻB oolit na calem objętem przez się terytor>jum od Sanki, w okręgu krakowskim, 

 na południu, do Pierzchną koło Częstochowy na północy, ma zupełnie jednakowy 

 charakter, tak petrograficzny, jak i paleoiitologiczuy, to jest obejmuje cały kello- 

 wej, za wyjątkiem tylko najniższej jego części (dolnej części zony z M a c r o 

 c e p h a 1 i t e s macrocephalus). To też nie mogę przyznać słuszności 

 zdaniu wypowiedzianemu przez Michalskiego, że w północnej częci pasma juraj- 

 skiego (koło Częstochowy) ma miejsce wyosobnienie się pewnych fciun pozionio- 

 AV3'ch (Oppeiia aspidoides iMacropcehalites macrocepha- 

 lus), które w południowej części tego pasma (w krakowskiem) pomięszane są 

 w oolicie z faunami wyższych poziomów. 



Na zasadzie obserwacyj, opisanych w tej pracy i dopełnionych obserwacyja- 

 mi [)oprzednich badaczy, przychodzimy do następujących wniosków o budowie 

 gieologicznej warstw brunatnej jury w granicach pasma krakowsko wieluńskiego. 



