4 



DZIAŁ III. BOTANIKA 



W rozmieszczenie odmian, gdy do nakreślenia zasiągów gatunków często brak 

 materyjału. 



110. Rukiew ziemnowodna. N a s t u r t i u m a m p h i b i u m E. B r. S i- 



s y m b r i u m a m p h. L. R o r i p a a m p li. B e s s e r. A r m o r a c i a a m p li. 

 Meyer. Cochleariaampli. Ledebour. 



Granica północna zasiągu przecina Skandynawiją, Finlandyją, dochodzi do 

 rzeki Mezeni i ciągnie «ię wgłąb Syberyi. Granica zachodnia opiera się o ocean 

 Atlantycki; południowa zrazu pilnuje się wybrzeży śródziemnomorskich, potem, 

 zostawiwszy Turcyją i Grecyją za zasiągiem, posuwa się brzegami czarnomorskit - 

 mi do Krymu, na Kaukaz i dalej wgłąb zachodniej Azyi. 



Rośnie po większej części obficie na całej przestrzeni mapą objętej, z wyjąt- 

 kiem gór. Są jednak okolice nawet na równinach, gdzie niezbyt często się trafia 

 np. częstochowskie (Karo), kutnowskie (Drymer) i t. p. 



Różni autorowie zapisywali u nas głównie 3 formy tej dość zmiennej rośli- 

 ny: V a r. V a r i i f o 1 i u m DC (N. r i p a r i u m T a u s c h), v a r. i n d i v i s u li 

 DC (N. a q u a t i c u m T a u s c h), v a r. a u r i c u 1 a t u m H a r t m. Tę ostat- 

 nią odmianę odróżniono w okolicach Krakowa. Nyman tych form za odmiany nie 

 uznaje, zapisując tylko jako odmianę: N. terrestre T a u s c h. Profesor 

 Rehman wzmiankuje ją nad Przemszą (N.. a m p h. v a r. t e r r e s t r e), a Gór- 

 nicki w gub. charkowskiej (N. t e r r. T a u s c h. p p i n n a t i fi d u m). 



110 X III. N. a u s t r i a c u m x a m p h i b i u m U e c h t r. 



Hybryd rzadki dostrzegany na Szląsku (Fiek). Linii granicznych zasiągóvv 

 dla mięszańców kreślić nie warto, bo wszędzie trafić się jnogą, gdzie rosną razem 

 rodzicielskie gatunki, o czem dowiedzieć się łatwo, porównawszy ich zasiągi. 



111. Rukiew austryjacka. N a s t u r t i u m a u s t r i a c u m C r t z. C o c h 1. 

 a u s. Ledebour. Camel, a u s t. R Br. R o r i p a a u s t. A n d r z. M y- 

 a g r u m a u s t r. J a c q. 



Granica północna zasiągu z Magdeburga, najniższego nad Elbą stanowiska,- 

 przechodzi (M 6. a) w okolice Zielonej Góry (Griinberg) do najniższych nad Odrą 

 stanowisk szląskich, stamtąd w okolice Wrocławia, Opola, na wybrzeża Kłodnicy 

 (Fiek), do Krakowa, dalej do Klikowa pod Tarnowem, do Przemyśla, Brzeżaii. 

 w okolice Płoskirowa nad górny Boh (Andrz. Rys. bot. str. 11), potem na Ukrainę 

 do Białejcerkwi, Kijowa i za Dniepr do Lubien. Tam granica skr.^.ca ku północy 

 do gubernii tulskiej i kazańskiej, skąd przez południowy Ural przechodzi do 

 Syberyi. 



Poza liniją a na mapie 6 otoczyłem kolorem Kowel i Uściług wzmiankowa- 

 ny u Rogowicza. Lindeman wymienia gub. mińską. Granica zachodnia z Magde- 

 burga przez Czechy, Austryją i Dalmacyją. prowadzi do Czarnogórza, wysunąw- 

 szy nad Ren jednę tylko odosobnioną placÓAvkę. Granica południowa z Czarno- 

 górza przez Serbiją i Rumuniją wiedzie do wybrzeży czarnomorskich, któremi po- 

 suwa się do Krymu i na Kaukaz. Rukiew austryjacka wchodzi na Karpaty nad 

 górnym Sanem i Strwiążem do wysokości 600 m nad poziom morza (Kotula). Wo 

 wschodniej Galicyi na brzegach Dniestru w^ okolicy Maryjampola i Niżniowa spo- 

 tyka się bardzo obficie i w olbrzymich okazach (Tarczyński). Rogowicz odróżnia 

 odmianę p h i r s u t a. 



