8 



DZIAŁ III. BOTANIKA 



De Candole w Prodromusie także. Andrzejewski wymienia A. dasycarpa 

 w Batuszowcach nad Dniestrem (Rys. b. str. 49). Rogowicz pisze, że Andrzeje- 

 wski często spotykał Ar. d a s. w południowej części Podola. 



124. Gęsiówka Gerarda. A r a b i s Gr e r a r d i Bess. 



Przybliżona granica zasiągu tej rośliny bardzo się wygina i kręci po Euro- 

 pie, być może dla tego, że A. Gerard i, jako bardzo podobna do A. h i r s u t a 

 nie wszędzie jest od tej ostatniej odróżniana. Linija graniczna z Francyi prze- 

 chodzi do Holandyi, Niemiec i na wyspę Gotland (M. 7. c), zostawiając Wielką 

 Brytaniją i Skandynawiją za zasiągiem. Z Gotlandu idzie na wyspę Oesel i po- 

 dobno do Petersburga, przynajmniej była tam w^zmiankowana (Kożewników). 

 Z Dorpatu przez Inflanty dostaje się do Niańko wa nad Niemnem w mińskiem 

 (Władysław Dybowski), stamtąd przez Polesie posuwa się za Dniepr w okolice 

 Staroduba (Rogowicz), do gubernii tulskiej (Kożewników, Cyngler). Dalej ku 

 wschodowi wzmiankowana tylko w Samarze nad Wołgą i między Salianami i Len- 

 koranem za Kaukazem (Ledebour). Linija graniczna wraca z tej dalekiej wę- 

 drówki przez gubernię charkowską (Górnicki) i wkracza po raz trzeci na naszę 

 mapę. Z Połtawy (Kożewników) podąża przez Krasiłówkę w powiecie tarasz- 

 czańskim, Humań, Żmierynkę, przez Bukowinę, Bessarabiją, Siedmiogród, Wę- 

 gry, Serbiją i Czarnogórze dalej ku zachodowi. Na przestrzeni zasiągu mapą 

 objętej jest to roślina na południu rzadka (z wyjątkiem Ukrainy^ gdzie dość czę- 

 sta), a na północy na wielkich przestrzeniach nadzwyczaj rzadka (może tylko uie- 

 odróżniana). Do tego gatunku należy podług Nymana A. glastifolia Rchb. 

 oddzielnie wzmiankowana przez Ritschla w Poznańskiem. 



125. Gęsiówka szorstkowłosista. A r a b i s h i r s u t a S c o p. T u r r i t i s 

 h i r s u t a L. 



Prócz krańców arktycznych, półwyspu iberyjskiego i Grecy i, zasiąg obejmu- 

 je całą Europę, północną i środkową Azyją, oraz północną Amerykę. Na całej 

 przestrzeni mapą objętej rośnie na rozrzuconych stanowiskach. Na Tatry wcho- 

 dzi wysoko, do 1600 m, na Karpaty u źródeł Strwiąża tylko do 500 m (Kotula)^ 

 na Pokuciu do 1130 m (Zapał.). 



Odmian głównych dwie: 



sagittata DC (sp.) odróżniana w Królestwie Polskiem, na Podolu 

 (Andrz. R. b. str. 11 i 42, oraz Dodatek do spisu Rogowicza) i na Ukrainie. 



sudetica Tausch(sp.) trafiająca się w Górach Olbrzymich, w Sude- 

 tach i we wschodnich Karpatach, ale tylko na węgierskiej stronie w Alpach Rod- 

 neńskich (Zapałowicz). 



Do form A. h i r s u t a e należy A. c o n f e r t a W. zapisana u Andrzeje- 

 wskiego (R. b str. 11), jako rosnąca na wybrzeżach Bohu od Hołoskowa na Podo- 

 lu aż do morza Czarnego (Rchb. Icones II 4341). 



126. Gęsiówka piaskowa. Arabis ar e n o s a S c o p. S is ym b r i u m 

 a r e n. L. 



Granica północna zasiągu z Francyi przechodzi do Belgii, Holandyi, Nie- 

 miec, Skandynawii i północnej Finlandyi. Granica zachodnia nie przekacza Fran- 

 cyi, gdyż półwysep iberyjski do zasiągu nie należy. Granica południowa prze- 

 ci^wszy północne Włochy, przechodzi do Bośaii, Serbii, Rumunii, Bessarabii (Ejs- 



