18 



DZIAŁ IIL BOTANIKA. 



na (Slendziński), gdzie skręciwszy ku południowi dostaje się na Wołyń do Kowla, 

 Równego i Zwialila. W Kijov/ie skręca ku północnemu wschodowi, aby dosię- 

 gnąć guberni lairski ej i wschodni ej części guberni orłowskiej. Gzy stad liuiją 

 graniczna trzeba ciągnąć przez Moskwę do Penzy i Symbirska, oparłszy się na Le- 

 debourze? Czy wprost ku morzu Kaspijskiemu, ze v/zględu na uwagę Sclmial- 

 hausena, że nad "Wołgą nie rośnie i że Sclimalliausen Moskwy nie wzmiankuje? 

 Ezecz to uboczfia, niewpływająca na kieruneli linii na naszej mapie. TJ De Can- 

 dolla w geografii botanicznej rozumowanej międzj^ killamastu iinijami granicznemi 

 w Europie roślin kwiatowych jest nakreślona północna granica A 1 y s s u m c a- 

 1 y c i n u m L. Od ujść Niemna De Candolle wiedzie liniją przez Witebsk do 

 Moskwy i Kazania. Ponieważ w żadnym spisie roślin z nad Prypeci, wyższego 

 Dniepru i z nad Dźwiny smagliczki kielichowej nie znajduję, więc liniją graniczną 

 z Wilna poprowadziłem ua Wołyń i Ukrainę. Granica zachodnia zasiągu ze Szko- 

 cyi przez Angliją idzie do Francyi i na półwysep iberyjski, zostawiwszy za zasią- 

 giem, Irlandyją i Bretoniją. Granica południowa ciągnie się z razu brzegami mo- 

 rza Śródziemnego, potem zostawiwszy Grecyją i Turcyją za zasiągiem, dostaje się na 

 wybrzeża czarnomorskie, któremi posuwa się na Kaukaz i do zachodniej Azyi. 



U nas w zachodniej części Królestwa nierównie więcej smagliczki kielicho- 

 wej niż we wschodniej. W Prusach tak samo. Marsson zauważył, że ta roślina 

 w zachodniej Pomeranii dawniej rzadka, obecnie się rozprzestrzenia coraz dalej. 

 Na Karpaty nad górnym Sanem i Strwiążem wchodzi tylko do wysokości 400 m 

 nad poziom morza (Kotula); na góry szląskie do 550 m (Fiek); na Karpaty Poku- 

 cia 670 m (Zap.).. 



157. Smagliczka skalna. Alysum saxatile DC. A u r i n i a s a x. 



Desv. 



Ma zasiąg kształtu trójkąta: wierzchołek jednego kąta leży w Bawaryi, dru- 

 giego u porohów dnieprowych, a trzeciego w Macedonii. Północna linija granicz- 

 na zasiągu z Bawaryi idzie do Saksonii, Czech, Morawii i Węgier; w Czorsztynie 

 dostaje się na przestrzeń naszą mapą objętą (M. 10, c). Z Pienin przechodzi do 

 powiatu złoczowskiego pod Założce (Rehman) gdzie leży galicyjskie stanowisko 

 najdalej wysunięte ku północy; ztąd zawraca nad Zbrucz; dostaje się przez Żyto- 

 mierz do Kijowa i z biegiem Dniepru podąża do wschodniego krańca do porohów. 

 Nyman do zasiągu Szlązk zalicza, ale linii granicznej c tamtędy nie prowadzę, bo 

 we florach szląskich ani Wimmer, ani Fiek tej smagliczki nie zamieszczają. Gra- 

 nica zasiągu południowo-zachodnia i południowo wschodnia kieruje się ku Mace 

 donii: pierwsza z Bawaryi, druga od. progów dnieprowych. 



Na przestrzeni zasiągu naszą mapą objętej smagliczka skalna jest rośliną 

 rzadką zapewne dlatego, że tylko na skałach rośnie. Najwięcej znanych stano 

 wisk leży w Miodoborach galicyjskich, gdzie nawet jak pisze Slendziński jest ro- 

 śliną pospolitą. 



Ledebour i Knapp zamieszcza odmianę p e t r e a Andrz. (sp.), a Eaciborsk" 

 dwie: a) 1 e i o c a r p u m i b) L e n z i i. 



158. Smagliczka podolska. A 1 y s s u m p o d o 1 i c u m Besser. S c h i - 

 wereckia podoił ca Andrz. Draba u r a 1 e n s i s Willd. 



