K. LAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN KRZYŻOWYCH. 



19 



Znajduje się tylko na Podolu, na północnym i południowym Uralu i w Azyi 

 Mniejszej. Podolskie stanowiska najdalej wysunięte ku północy leżą w galicyj- 

 skich Miodoborach (M. 7, na skałacli w Ostapiu i w Oknie w obwodzie tarno- 

 polskim, gdzie smagliczka ta rośnie w znacznej ilości (Reliman). Dalej ku połu- 

 dniowi znajdowana w Kamieńcu (Rogowicz), w Cybulewcacli w powiecie kamie- 

 nieckim (Sclimalliausen), w Uszycy (Rogowicz), w Wycliwatyńcacli w powiecie 

 bałckim (Rogowicz) i w Raszkowie w pow. olgopolskim obficie (Andrz. Rys. b, 

 str. 49). 



U Rogowicza zapisana odmiana a r o s e a Andrz. w Zaclmówce w powiecie 

 jampolskim. 



159. Smagliczka Inianofistiia. A 1 y s s u m 1 i n i f o 1 i u m Stepli. M e - 

 n i o c u s 1 i n i f o 1 i u s DC. Zasiąg z Hiszpanii przez północną Afrykę ciągnie 

 się do zacliodniej Azyi, Turkiestanu i gór ałtajskich w Syberyi. Grałąź wysuwa- 

 jąca się z zachodniej Azyi otacza północne wybrzeża morza Czarnego aż do Ru- 

 munii. G-ranica północna- tej gałęzi z Mołdawii przechodzi do Bessarabii, potem 

 na Podole (M. 8, d) do Kamionki nad Dniestrem (Andrz. R, b, st. 49) i nad Boh , 

 na którego wybrzeżach trafia się zaczynając od Potusza (Andrz. R. 6, st. 19). 

 Granica brzegiem Bohu przechodzi do guberni chersońskiej, stamtąd do guberni 

 charkowskiej, następnie do ziemi dońskich kozaków i nad Wołgę. 



169. Pyleniec. Bertę roa incana DC. Farsetia incana R 

 Br. A.l y s s u m i n c a n u m L. 



Granica północna zasiągu przecina południową Norwegiją i Szwecyją, Fin- 

 landyją, Rossyją europejską zdała od koła biegunowego i Syberyją. Granica za- 

 chodnia dochodzi do oceanu Atlantyckiego, zostawiając za zasiągiem Wielką Bry- 

 taniją i półwysep iberyjski. G-ranica południowa przeciąwszy Włochy i Turcyją 

 wkracza do Azyi zachodniej i Syberyi. Wśród zasiągu zdarzają się obszerne 

 miejsca gdzie pyleniec nie rośnie np. Westfalija, Harc i górne Łużyce. Na prze- 

 strzeni naszą mapą objętej prawie wszędzie, prócz gór, jest notowana jako roślina 

 pospolita, z wyjątkiem północno-wschodniego Szląska, gdzie jest rzadka (Fiek) 

 i okolic Przemyśla,- gdzie bardzo rzadka (Kotula). Na Karpaty nad górnym Sa- 

 nem i Strwiążem wchodzi tylko do wysokości 450 m nad poziom morza (Kotula). 

 Pod Babią Grórą i pod Tatrami nieznajdowana. 



Eichwald w okolicach Wilna, Raciborski w Bursztynie, a Fiek na Szląsku 

 odróżniają formę v i r i d i s (B. v i r. Tausch.). 



161. Głodek siwy. Draba incana L. D. c o n t o r t a Ehrh. 

 Roślina północna i górska. G-ranica północna zasiągu zaczynając od Islan- 



*dyi pilnuje się stref arktycznych Europy, Azyi i Ameryki. Granica południowa 

 zasiągu z Wielkiej Brytanii przechodzi do Szwecyi i na wybrzeża Kurlandyi i In- 

 flant (M. 6, 1), skąd przez Rossyją i Syberyją dostaje się do Kamczatki i Ameryki. 

 Jako roślina górska znajduje się głodek siwy w Pireneach, w rozgałęzieniach Alp 

 i na I^aukazie. Niedawno wykazał ją Maksymowicz między roślinami z Chin, 

 może także jako roślinę górską, bo razem z D. a 1 p i n a L. W Tatrach, w Kar- 

 patach, ani w górach Olbrzymich nie rośnie. 



162. Głodek górski. Draba a i z o i d e s L. Nazwa wskazuje, że rośnie 

 w górach. Na przestrzeni naszą mapą objętej tylko w Tatrach (M. 11 c), zaczy- 



