K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN KRZYŻOWYCH. 



21 



przez Lindemaiia bez późniejszego potwierdzenia. Wobec takiego stanu rzeczy, 

 gdy przytem głodek murowy przytaczany jest poza granicą naszej mapy w guber- 

 ni chersońskiej, tambowskiej i w Krymie, niepodobna kreślić nawet przybliżonej 

 granicy zasiągu. W tablicy scliematycznej postawiłem (?) odnoszący się do gra- 

 nic zasiągu, bo o przebywaniu rośliny na przestrzeni mapą objętej nie wątpię i za- 

 opatrzyłem głodek murowy numerem porządkowym. 



167. Wiosnówka. E r o p li i 1 a v e r n a E. Mey. Draba verna L. 

 E. V u 1 g a r i s DC. 



Pospolita prawie na całej przestrzeni naszą mapą objętej, z wyjątkiem gór. 

 Pod Tatrami i pod Babią górą nie rosiiie wcale, a w Karpatach nad górnym Sanem 

 i Strwiążem dochodzi tylko do 500 in nad poziom morza (Kotula). Pod Czarną 

 Horą wyżej, bo do 915 m. 



Głównych odmian 2: 



p r a e c o X Rchb. (sp.). 



m a j u s c u 1 a Jord (sp.) E. Krockeri Andrz. 



Andrzej o wski tę ostatnią wskazuje (R. b. st. 11) na wybrzeżach Bohu od 

 Płoskirowa, aż do morza Czarnego. Rogowicz odróżnia yarietas a et p Le- 

 debour. 



G-ranica północna zasiągu wiosnówki wraz z odmianami przecina Skandyna- 

 wiją, Finlandyją, północną Rossy ją i dochodzi za Uralem do Tiumenia. Granica 

 zachodnia ciągnie się nad oceanem Atlantyckim; południowa nad morzem Śród- 

 ziemnem i wkracza do zachodniej Azyi; granica wschodnia idzie stamtąd ku pół- 

 nocy do Tiumenia, niewiele oddalając się od Uralu. W Ameryce północnej wio- 

 snówka rośnie także. 



168. Warzęcha skalna. K e r n e r a s a x a t i 1 i s Rchb. C o c h 1 e a r i a 

 s a X a t. Lamk. M y a g r u m s a x a t. L. 



Roślina górska i alpejska spuszczająca się niekiedy z gór przy łożyskach po- 

 toków do krain podgórskich. Na przestrzeni naszą mapą objętej rośnie tylko 

 w Tatrach (M. 9 d), gdzie z krainy alpejskiej spuszcza się do lasów. Prócz Tatr 

 rośnie w Europie na rozgałęzieniach Alp, w południowych Karpatach, w górach 

 półwyspu bałkańskiego aż do Tessalii, gdzie znajduje się na Olimpie. 



169. Warzęcha lekarska. Cochlearia officinalis L, tak się nie 

 lęka zimnych klimatów, że granica północna zasiągu obejmuje Islandyją, Szpic- 

 berg, Nową Ziemię i następnie dochodzi do ujść rzeki Obi w Syberyi. Granica 

 zachodnia z Islandyi spuszcza się do Erancyi, obejmując Wielką Brytaniją. Gra- 

 nica południowa z Francyi przez Szwajcaryją dostaje się do Austryi; granica 

 wschodnia przez Tatry. (M'. 9 e), Olkusz (A. Zalewski), Solacz w poznańskiem 

 (Loew), Piławę, wyspę Oesel i Finlandyją wraca do stref arktycznych na wy- 

 brzeżu oceanu lodowatego. Warzęcha lekarska wszędzie w Europie środkowej 

 jest rośliną rzadką, a nawet niekiedy nie miejscową, ale tylko zdziczałą, gdyż 

 bywa hodowaną. Lubi przebywać na morskich brzegach i w głębi lądu na miej- 

 scach zasolonych. Na przestrzeni zasiągu naszą mapą objętej jest jeszcze rzad- 

 szą niż w Niemczech albo w Austryi. Gilibert wymienia ją w Grodnie. Nie skrę- 

 ciłem tam linii e, ale obwiodłem Grodno kolorem, jako odosobnioną wschodnią 

 placówkę. To nadniemeńskie -miasto ze swemi gilibertowskiemi roślinami będzie 



