K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN KRZYŻOWYCH. 



35 



E a p li a n U s r a p li a n i s t r u m i B r a s s i c a U i g r a, że pola wyglądały 

 jakby żółtym kobiercem okryte. 



207. Gorczyca polna. Sinapis aryensis L, Brassica sinapi- 

 s t r u m B o i s s. S. S c li k u r i a n a R c li b. 



Chwast pochodzący z południowej Europy, rozrodzony obecnie w całej Eu- 

 ropie (z wyjątkiem skrajów północnych), w zachodniej Azy i, Turkestanie i w czę- 

 ści Syberyi. Na przestrzeni mapą objętej rośnie wszędzie z wyją+kiem wysokich 

 gór. W Zakopanem na Tatry wstępuje do wysokości 900 m nad poziom morza; 

 na Karpaty nad górnym Sanem i Strwiążem do wysokości 600 m (Iiotula), na Po- 

 kuciu do 1200 m (Zapałowicz), na góry szląskie do 500 m (Fiek). Chociaż na 

 przestrzeni mapą objętej, najczęściej bywa rośliną pospolitą, są jednak strony, 

 gdzie niezbyt często się spotyka, np. na północno-zachodnim Szłąsku. W Króle- 

 stwie Boiskiem w okolicach Częstochowy i w kutnowskiem jest rośliną rzadką 

 (Karo, Drymmer). Na Ukrainie głównie w prosie przebywa (Montresor). 



Rogowicz zapisuje jako osobny gatunek S. Schkuriana Rch. trafiający 

 się na Ukrainie zadnieprzańskiej. 



Gorczycę polną iv odmimiie tmclioclniej ^ Sinapis aryensisorienta- 

 1 i s Ledeb. (var. p), S. o r i e n t a 1 i s DO, Jundziłł wpisuje dla "Wołynia i Po- 

 dola, jako oddzielny gatunek, a Knapp jako odmianę wymienia w Brodach, Zapa- 

 łowicz w Karpatach Pokucia. Nyman i Schmalhausen uważają za synonim S i- 

 uapis aryensis L. Zapewne i między naszymi florystami ta opinija prze- 

 maga, bo rzadko odmianę w spisach odróżniają i niema danych do nakreślenia 

 przybliżonego zasiągu. 



208. Gorczyca biała. Syuapis alba L. Brassica alba Boiss. 



Niewiadomo skąd pierwotnie pochodzi. Uprawiana dziczeje i obecnie na- 

 leży do flory całej Europy'z wyjątkiem części północnej, oraz stron poduralskich 

 i nadwołżańskich. Na przestrzeni mapą objętej nie jest wprawdzie podawana 

 w spisach roślin z północnej i środkowej części Królestwa Polskiego, że jednak 

 trafia się jako chwast ogrodowy na Litwie, w Inflantach, w Kurlandyi, w Prusach 

 i w Poznańskiem, więc naznaczyłem w tablicy schematycznej, że rośnie na całej 

 przestrzeni jako uprawiana, napół zdziczała i dzika. 



Fiek we florze Szląska odróżnia rzadką odmianę p glabrata. 



X Sinapis dissecta Boiss. Roślina południowo -europejska. Może wchodzi 

 na skraj południowo-wschodni przestrzeni mapą objętej, bo wykazana w guberni 

 chersońskiej i połtawskiej. 



? Erucastrum obtusangulum Rchb. Brassica obtusangula Bert. 



Roślina zachodnio-europejska, być może, że się błąka niekiedy czasowo po 

 wschodniej Europie, bo od czasu do czasu zjawia się w spisach roślin. Ledeboiir 

 oznaczają numerem i pisze, powołując się na Georgiego, że rośnie w Polsce; przy 

 Donie zaś i Tereku stawia (?). Rostafiński słusznie pisze w Prodromusie, że rzecz 

 to bardzo wątpliwa, żeby rosła u nas i nie stawia numeru. Schmalhausen także 

 bez numerują zamieszcza, notując, że Lindemann wzmiankował ją w Bielsku 

 w grodzieńskiem, a Siemionów w Woroneżu i w ziemi dońskich kozaków. Flory 

 północnych Niemiec, Pomeranii, Brandeburgii, Szląska, Poznańskiego Prus i Ga- 

 licyi nie wspominają o tej roślinie. 



