36 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



209. Erucastrum Pollichii Schimper. B i a s s i c a PoU. Bent. et Hooc. 

 Granica północna zasiągu z Anglii przechodzi do Holandyi, Niemiec, Au- 



stryi, Węgier, Siedmiogrodu, Mołdawii i na południowe Podole, gdzie są ostatnie 

 wschodnie stanowiska. Granica zachodnia z Anglii przechodzi do Francyi, Hisz- 

 panii i Portugalii; południowa z półwyspu iberyjskiego przez północne Włochy, 

 Styryja i Bumuniją, dosięga wschodniego kresu: Podola (M. 8, m). Poza zasią- 

 giem są rozrzucone odległe placówki w Czechach, w północnych Niemczech, po- 

 łudniowej Szwecyi, na wyspie Oesel i na przestrzeni mapą objętej: we Frankfur- 

 cie nad Odrą, w Poznaniu, we wsi Czymzie (Ernsdorf) w obwodzie sycowskim 

 (Wartenberg) na Szląsku, w Bieczu w Galicyi (Kotowicz), w Gdańsku i w Grod- 

 dnie. To ostatnie stanowisko nie Giliberta, ale zapisuje je profesor Schmalhau- 

 sen z (!) oznaczającym, że widział okaz. U tegoż autora wpisane jest Moliilow- 

 skie (nad Dnieprem) bez wskazania miejscowości. Wszystkie odosobnione pla- 

 cówki otoczyłem kolorem na mapie 8, prócz tej ostatniej. 



210. Erucastrum elongatum Led. Brassica elongata Andrz. M a- 

 cropodium e 1. Scliur. 



Boślina wschodniej Europy i zachodniej Azyi. Granica północna zasiągu 

 z Węgier przechodzi do Siedmiogrodu, do Mołdawii, Bessarabii, na Podole (M. 11 

 f) do Kamionki nad Dniestrem (Andr. B. b. 49), nad Boh, nad Inguł (Lindemann 

 Supl. III Elisabetgrad), nad Dniepr do Ekaterynosławia, potem do guberni char- 

 kowskiej, tambowskiej, do ziemi dońskich kozaków i na Kaukaz. Granica zacho- 

 dnia z Węgier prowadzi do Serbii; południowa z Serbii przez Rumuniją i Bessa- 

 rabiją do Odessy, Krymu, Taganrogu i dalej. 



? Erucastrum incanum Koch. Brassica iuc. Doell. Sinapis 

 i n L. 



Boślina zachodniej Europy, Krymu i Kaukazu. łByła parę razy spotykana 

 na Szląsku jako zdziczała. Rogowicz wylicza kilka stanowisk zadnieprzańskiej 

 rkrainy. Profesor Schmalhausen sądzi, że to pomyliła, opierając się na tem, że 

 E r u c. i n c a n u m nie spotyka się ani w Polsce, ani w Galicyi, ani w Mołdawii! 

 Chociaż nie zupełnie o pomyłce przekonany, numeru porządkowego przy roślinie, 

 nie stawiam. 



211. Dwurząd wąskolistny. D i p lo t a x i s te n u i f o 1 i a DC. S i s y m- 



b r i u m t e n. L. 



Granica północna zasiągu z Irlandyi przechodzi do Anglii, Skandynawii 

 i Bygi. Granica zachodnia trzyma się oceanu Atlantyckiego, a południowa wy- 

 brzeży śródziemnomorskich, wymijając Grecyją. Granica wschodnia z Rygi przez, 

 Tylżę, Warszawę Sandomierz, Kraków i Węgry, dostaje się do Turcyi. Za Kau- 

 kazem jest zasiąg prawdopodobnie oddzielny. Na przestrzeni mapą objętej tak 

 mało jest stanowisk i po większej części tak ubogo uposażonych w osobniki, że na 

 mapie 7 nie nakreśliłem linii ciągłej z Rygi do Krakowa, ale otoczyłem kolo- 

 rem wszystkie znane stanowiska. Na niektórych np. pod Gle wicami na Szląsku 

 już dwurząd wąskolistny wyginął (Fiek); na Bielanach pod Warszawą (Rostaf.) 

 i na wałach pod Łobzowem w Krakowie (Bieniasz) może także już nie istnieje. 

 W okolicach Świdnicy i Wrocławia bardzo go mało, w Libawie i Kłajpedzie (Me- 

 mel) niewiele. Wyjątek stanowi Sandomierz, gdzie dwurząd wąskolistny, rozra- 



