K ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN KRZYŻOWYCH. 



37 



dza się tysiącami i jest jedn§ z najpospolitszych roślin. Trafia się także w nie- 

 zbyt odległym od Sandomierza Osolinie, oraz na wybrzeżach Wisły poniżej San- 

 domierza przez Zawichost aż do Solca i Piotrawina (Berdau). 



212. Dwurząd murowy. Diplotaxis muralis DC. Sisy mbrium 

 m n r a 1 e L. 



Granica północna zasiągu z Irlandyi przechodzi do Anglii, Holandyi, Nie- 

 miec, Czech, Moraw, Węgier i Galicyi (M. 11, g), Z pod Lwowa przechodzi do 

 górnego Bugu, potem nad Dniestr (Andrz. zapisuje od Zaleszczyk do ujścia. R b. 

 42) i nad średni Boh (R. b. 19), dalej do Talny na Ukrainie w Humańszczyźnie; 

 stamtąd skręca na południe do ostatnich wschodnich stanowisk w guberni cher- 

 sońskiej i tauryckiej. Na przestrzeni naszej mapy poza liniją g, otoczyłem kolo- 

 rem jako oddzielne wyspy: Kraków, Mysłowice, okolicę Pruszkowa pod Opolem 

 na Szląsku, Poznań, Frankfurt nad Odrą, okolicę Starogrodu w Pomeranii, 

 Gdańsk, Kłajpedę, Libawę i Rygę. Na przestrzeni ciągłą liniją objętej we wscho- 

 dniej Galicyi i na Ukrainie także niewiele stanowisk, tylko na południowem Po- 

 dolu w pobliżu Dniestru, Jahorłyka, Kołymy i Bohu częstsze. Granica zachodnia 

 zasiągu przechodzi przez Francyją, zostawiając półwysep iberyjski za zasiągiem; 

 południowa trzyma się wybrzeży śródziemnomorskich i czarnomorskich, nie- 

 obejmując Grecyi i Turcyi. Rogowicz odróżnia odmianę a rubroyenosa 

 Andrz. 



213. Liczynka (Andrz.) uprawna. Er u ca sativa Lam. B r a s s i c a 

 E r u c a L. 



Granica północna zasiągu z półwyspu iberyjskiego przechodzi do Francyi, 

 Włoch, Dalmacyi, Kroacyi, Rumunii, na Podole, Wołyń, na Ukrainę do Stawiszcz 

 (Andrz.) w powiecie taraszczańskim, do guberni kurskiej, charkowskiej (powiat 

 iziumski. Górnicki), na Kaukaz, do Turkestanu (Regelj i Chin (Dr. Piasecki 

 u Maksymowicza). Granica południowa przecina północną Afrykę i zachodnią 

 Azyją. W południowych Niemczech hodowana, niekiedy dziczeje. Nie kreślę 

 linii granicznej, bo Jundziłł, Ledebour i Schmalhausen zapisują Podole i Wołyń 

 podług wskazówki Bessera i Andrzejewskiego, niewymieniając żadnego stanowi- 

 ska. Rogowicz wymienia tylko Zalesie na Wołyniu i Jahorłyk na Podolu. Mon- 

 tresor zapisuje Kijów, ale ze znakiem (?), a Paczoski av Humaniu notuje znalezio- 

 ny jeden okaz, jak sądzi wyrosły przypadkowo. 



214. Tasznik. Capsella Bursa pasto ris Mnch. T h 1 a s pi B u r. 

 pas. Gmel. 



Pospolity na całej przestrzeni naszą mapą objętej z wyjątkiem większej czę- 

 ści wyższych gór, gdyż pod Tatrami posuwa się tylko do 900 m nad poziom mo- 

 rza, a nad górnym Sanem i Strwiążem w Karpatach do 650 w (Kotula). W gó- 

 rach Pokucia idzie wysoko, bo do 1565 m (Zap.). Chwast ten nietylko rośnie 

 w całej Europie wraz z Islandyją, ale się rozpowszechnił po całej kuli ziem- 

 skiej z wyjątkiem klimatów gorących, chociaż i tam się trafia np. w In- 

 dyjach (DC). 



J est to roślina bardzo zmienna u nas odróżniają 5 form: 



a) integrifołia Schl. 

 h) s i n u a t a Koch. 



