38 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



c) pinnatifida Koch. 

 cl) coronopifolia DC. 

 e) a p e t a 1 a Koch. 



215. Szałsza wronóg. Senebiera Coronopiis Poir. Cochlea- 

 r i a C o r. L. C o r o n o p u s s q u a m a t u s Asch. C. R u e 1 i i Ali, 



Granica północna zasiągu przecina Skandy nawija, obejmuje wyspę Oesel 

 i dostaje się na wybrzeże inflanckie. Tu skręciwszy ku południowi, przez Tylżę 

 (M. 12, c), Gerdawę, Mławskie, Warszawę, posuwa się pod Lwów, Krzemieniec 

 i Zwiahel, gdzie po raz drugi skręciwszy ku południowi podąża na Podole do po- 

 wiatu uszyckiego. Doprowadziwszy liniją c do tego miejsca, nie wiem którędy ją 

 skierować, żeby się dostała do Krymu i na Kaukaz, bo nigdzie na Ukrainie wro- 

 nóg nie był znajdowany. Poza liniją c otoczyłem kolorem Włodzimierz Wołyń- 

 ski (Rogowicz). Granica zachodnia dochodzi do oceanu Atlantyckiego; południo- 

 wa wybrzeżami morza Śródziemnego dostaje się do zachodniej Azyi. W Amery- 

 ce północnej wronóg rośnie także. Na przestrzeni mapą objętej najwięcej go we 

 wschodniej Galicyi i w niektórych okolicach Prus. W części Królestwa do za- 

 siągu należącej, w Poznańskiem, w Kuiiandyi i Inflantach, roślina to bardzo rzad- 

 ka. Ledebour pisze, opierając się na Gilibercie, że Senebiera C o r o n o p u s 

 rośnie na Litwie. Jundziłł jej nie zamieszcza i nikt potem na Litwie jej nie 

 znajdował. 



216. Szałsza podwójna. Senebiera didyma Person. L e p i d i u m 

 d i d. L. C o r o n o p u s d i d. Sm. 



Roślina nadmorska amerykańskiego pochodzenia kolonizująca się w zachod- 

 niej Europie: w Irlandyi, Anglii, Skandynawii, w zachodnio-północnych Niem- 

 czech, w Holandyi, we Francyi, na półwyspie iberyjskim i w północnych Wło- 

 szech. Na przestrzeni mapą objętej tylko w Gdańsku i w Rydze (M. 9, k). Do 

 południowej Afryki także się dostała z Ameryki. 



217. Pieprzyca głodkowa. Lepidium Draba L. Cardiolepis 

 d e n t a t a Wallr. Cardaria Draba Desy. 



Granica północna zasiągu z Francyi przechodzi nad Ren, potem przez Tu- 

 ry ngiją, Saksoniją i Brandeburgiją, dostaje się na przestrzeń naszą mapą objętą 

 w Rogilnicach fSchonfeld) nad Odrą powyżej Frankfurtu (M. 10, i). Stamtąd 

 idzie w górę rzeki na Szląsk do powiatu głogowskiego, potem pod Wrocław, Opo 

 le i Mysłowice. Stąd wymijając Królestw^o idzie do Krakowa (Kulczyński u Ra- 

 ciborskiego), Przemyśla, Lwowa, Krzemieńca, Kijowa, Charkow^a, nad Don, Woł- 

 gę i stepami południowej Syberyi, aż do Ałtaju. Granica zachodnia opiera się 

 o ocean Atlantycki, południowa o morze Śródziemne i przechodzi z Europy do 

 zachodniej Azyi i Turkestanu (Regel). Granica wschodnia gdzieś koło gór Ałtaj- 

 skich. U nas na przestrzeni zasiągiem objętej roślina rzadka; stanowiska zwykle 

 bardzo od siebie odległe. Stosunkowo najwięcej znanych stanowisk w porzeczu 

 Dniestru. 



218. Pieprzyca polna. Lepidium c a m p e s t r e R. Br. T h 1 a s p i 

 c a m p. L. 



Granica północna zasiągu przeciąwszy Skandynawiją, dostaje się za Bałtyk. 

 Linija cl na mapie 12-tej w bardzo małem przybliżeniu prowadzi granicę 



