K. ŁAPCZYŃSKI. ZASIĄGI ROŚLIN KRZYŻOWYCH. 



89 



aa Ukrainę, sk§d niewiadomą drogą przechodzi do ziemi dońskich kozaków i na 

 Kaukaz. Dawniej była wzmiankowana w Inflantach i na wyspie Oesel, ale obec- 

 nie Klingę powątpiewa, żeby tam rosła. Była także dawniej wzmiankowana 

 w Moskwie, ale Schmalhausen nie powtarza tej wiadomości. Granica zachodnia 

 zasiągu dochodzi do oceanu Atlantyckiego, południowa do morza Śródziemnego, 

 wyspy włoskie zostawiwszy za zasiągiem. Na przestrzeni zasiągu mapą objętej 

 w części północnej roślina bardzo rzadka. Na góry szląskie posuwa się do wyso- 

 kości 510 m nad poziom morza (Fiek), na Tatry do 910 m.^ na Karpaty nad górnym 

 Sanem i Strwiążem do 370 m (Kotula), na Pokuciu do 640 m (Zap.). 



* Pieprzyca rzeżucha. Lepidium satiyum L. 



Pierwotnie podobno pochodzi z Persyi, Egiptu i Cypru. Na całej przestrze- 

 ni mapą objętej hodowana w ogrodach i niekiedy dziczejąca. 



219. Pieprzyca gruzowa. Lepidium ruder ale L. 



Po większej części pospolita na całej przestrzeni mapą objętej, ale trafiają 

 się wyjątkowe okolice gdzie nie rośnie, np. na Szląsku zachodnim. W Karpatach 

 nad górnym Sanem i Strwiążem nie przekracza 450 m wzniesienia nad poziom mo- 

 rza (Kotula). Pod Tatrami nie znajdowana. Granica północna europejskiego za- 

 siągu przecina Skan dyna wiją, Finlandyją, północną Rossyją i wchodzi do Syberyi. 

 Granica zachodnia dosięga oceanu Atlantyckiego, a południowa trzyma się wy- 

 brzeży morza Śródziemnego, zostawiwszy za zasiągiem półwysep iberyjski, wyspy 

 włoskie i G-recyją. Na wschodzie zasiąg europejski łączy się z ogromnym azyja- 

 tyckim, obejmującym Syberyją do Dauryi, część Chin (Maksymowicz) i środ ' 

 kową Azyją po Himalaje. Pieprzyca gruzowa rośnie także w południowej 

 Australii. 



220. Pieprzyca przerosła. Lepidium perfoliatum L. 



Granica północna zasiągu z Czech przechodzi do Węgier, Siedmiogrodu, Moł- 

 dawii, do Mosiorówki (M. 11, 1%) niedaleko Dniestru pod Zastawną (Knapp), po- 

 tem przez Bessarabiją do powiatu bałckiego na Podolu, na Ukrainę do Humania 

 (Paczoski), do Żownina nad Sułą w powiecie krzemieńczuckim (Montresor), nad 

 Don, Wołgę i w stepy zakaspijskie (Eegel). Poza tą granicą była znajdowana 

 w Bremie, a na przestrzeni mapą objętej: pod Wrocławiem, na Wołyniu w okoli- 

 cy Bównego (Rogowicz) i w mohilowskiem naddnieprzańskiem (Czołowski. Doda- 

 tek do flory). Granica wschodnia zasiągu z Czech przez Austryją wiedzie do 

 Serbii i wgłąb półwyspu bałkańskiego. Poza tą granicą na dalszym zachodzie 

 Nyman zamieszcza tę roślinę w środkowej Hiszpanii, ale ze znakiem (?). Granica 

 południowa z wyspy Chios przechodzi do zachodniej i środkowej Azyi, obejmując 

 Syryją i Persyją (DC). 



221. Pieprzyca szeroi<o!istna. Lepidium 1 a t i f o 1 i u m L. 

 Granica północna zasiągu z półwyspu iberyjskiego przechodzi do Francyi, 



Szwajcaryi, Austryi, Węgier i na Bukowinę. Stamtąd przez wschodnią Galicyją 

 (M. 10, do Krzemieńca, Włodzimierza Wołyńskiego, Kowla, Zwiahla, Kijowa, 

 Nieżyna, Głuchowa, do guberni orłowskiej (Taraszkow), woroneskiej (Gruner), 

 nad niższy Don, Wołgę i prawie przez całą Syberj^ją. Poza tą granicą jako ro- 

 ślina nadmorska i salinowa trafia się gdzieniegdzie w zachodnich Niemczech, Ho- 

 landyi, Holzacyi, Skandynawii, na wyspie Rugii,' a na przestrzeni naszej mapy 



