42 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



228. Ubiorek gorzki. Ib er i s arna r a. L. 



Kośliiia połiidniowo-eiiropejska i nadreńska u nas hodowana dla ozdoby 

 w ogrodach, skąd jako roślina roczna z łatwością się poza ogrodem rossiewa 

 i dziczeje, zwykle niepopasając długo na zajętem stanowisku. Na Szlasku Fiek 

 wpisuje ją z numerem do Flory, wyliczywszy kilkanaście stanowisk. Dawniej 

 Eitschl wymienił 3 stanowiska z Poznańskiego. Na Ukrainie wzmiankowana 

 w Stawiszczach (Andrz.); za Dnieprem w Charkowie. 



* Ubiorek baldaszkowy. Iberis umbellata. L. 



Eośiina południowej Europy, w środkowej hodowana w ogrodach. Na Szlas- 

 ku i na Ukrainie na pół dziczeje jako zbieg ogrodowy. 



229. Cliroszcz. Te es dali a nudicaulis. E. Br. Tees. Iberis DC. 

 Iberis nudicaulis L. 



Granica północna zasiągu przecina Skandynawiją; zachodnia dochodzi do 

 Atlantyku, południowa przecina Europę południową w ten sposób, że Włochy, 

 TiiYcyyd i Grecyja zostają za zasiągiem. Granica wschodnia z półwyspu bałkań- 

 skiego przechodzi do Węgier i Galicyi (M. 'im)^ posuwając się z powiatu tarnow- 

 skiego, do rzeszowskiego, potem do Puław, Kowla, Weleśnicy nad Jasiołdą, 

 Słonima, Szczuczyna, Królewca i do Szwecyi. Na przestrzeni mapą objętej im da- 

 lej ku zachodowi, tem chroszczu więcej, w pobliżu zaś linii granicznej roślina 

 rzadka. 



230. Hutchiosia alpejska. Hutchinsia alpina E.Br. Lepidium al- 

 pinu m L. 



Eośnie wPireneach, Alpach i Apeninach; na przestrzeni mapą objętej tyl- 

 ko w Tatrach (M. 12 h) od 1280m wzniesienia nad poziom morza do szczytów. 

 W Alpach z biegiem rzek i strumieni spuszcza się na okoliczne niziny. H. b r e- 

 yicaułis Hoppe jest to forma Hutchinsii alpejskiej, rosnąca na najwyższych 

 szczytach. 



X l^utchinsia petraea. E. Br. 



Znajduje, się blisko przestrzeni mapą objętej, bo na wyspie Oesel. Prócz te- 

 go rośnie w południowej Szwecyi, w środkowych Nieriiczech, w Anstryi i w Wę- 

 grzech. Nyman naznacza zaobszerny zasiąg tej rośliny w Europie, wcielając 

 Eossyją do zasiągu z wyjątkiem tylko północnej, gdy Ledebour w całem imperyjum 

 wymienia tylko wyspę Oesel, Krym i Kazań. 



231. Urzet farbierski. Isatis tinctoria. L. 



Niewdając się w ocenę, czy wymienione u Andrzej owskłego w Eysie bo- 

 tanicznym (str. 23, 33,35,46, 49): Isatis campestris Stev., 1. maeoti- 

 ca DC, I. t aur i ca MB. oraz I. heterocarpa Andrz. są oddzielnemi 

 gatunkami, jak chcą jedni, czy odmianami 1. tinctoriae L. jak chcą dru- 

 dzy, czy wreszcie niektóre z nich (1. maeotica) tylko synonimami urzetu 

 farhiershiego ^ z musu łączę je razem. Dodaję na^wet jescze ze Schmalhau- 

 sena odmianę v u 1 g a r i s Koch i kitajbelowski gatunek I. p r a e c o x 

 (Andrz. E. b. 19 i 42), aby wszystkich razem kreślić liniją graniczną, bo na 

 kreślenie łinij szczegółowych niema dostatecznych materyjałów. Ale nawet 

 przy naznaczeniu linii ogólnej napotyka się na nieprzezwyciężone trudności. 

 Granica północna zasiągu z Anglii przechodzi do Holandyi, Hanoweru, Saksonii, 



