K. ŁAPCZYŃSKl. ZASIĄGI llOŚLIN KRZYŻOWYCH. 



43 



Czech, Moraw, Węgier, Bukowiny i wschodniej Galicja (M U Ic). Nawiedziwszy 

 wybrzeża Dniestru, Strypy i Seretu przechodzi za Zbrucz, a dalej nie wiem litórę- 

 dy ja prowadzić. W Królestwie nikt nie spotykał dziko rosnącego urzetu, jednak 

 na Litwie zapisuje I. tinctoria Jundziłł i Gilibert. W Prusach Ksią,żęcych nie- 

 wz miankow^any, mimo to w Kurlandyi i Inflantach Klingę zalicza go do flory. Po- 

 nieważ Schmalhausen dla Wołynia zamieszcza I. tinctoria praecox Kit 

 ^sp), więc możnaby przybliżoną liniją graniczna prowadzić od Zbrucza przez Wo- 

 łyń, Litwę i Kurlandyją do Bałtyku, gdyby nie nowa trudność. W mińskiem, mo- 

 liiłew^skiem, witebskiem i w Smołeńszczyźnie nikt urzetu farbierskiego nie spotkał, 

 chociaż mieści się w" spisach roślin charkow^skich, kurskich, orłowskich i kału- 

 skich. Z tych powodów poza wschodnia Galicyją nie kreśliłem dalej linii grani- 

 cznej Ł Otoczyłem jednak kolorem wysepkę urzetu pod Krakowem w okolicy ł<al- 

 waryi Zebrzydowskiej, bo rośnie obficie wzdłuż drogi żelaznej transwersalnej 

 między Lenczem i Stryszowem, zwłaszcza w Kalwaryi i Stawcach (Raciborski). 

 Wrocławia kolorem nie znaczyłem, bo niema pewności, czy się tam urzet ustalił. 

 Odosobnione wyspy tej rośliny sa także w południowej Szwecyi i w Finlandyi. 

 Z Kaługi granica północna zasiągu wiedzie nad Wołga i za morze Kaspijsłde. 

 Granica zachodnia dochodzi do Atlantyku. Granica południowa zrazu trzyma się 

 wybrzeży śródziemnomorskich, potem, przeciąwszy półwysep bałkański, przecho- 

 dzi przez Azyja Mniejszą do środkowej. 



232. Odętka wiechowata. Neslia panic u lat a. Desv. Myagrum pa- 

 niculatum. L. Yogelia pan. Hornemann. 



Bośnie na całej przestrzeni naszą mapą objętej, z .wyjątkiem wysokich gór. 

 Pod Tatrami dochodzi do 1010 m nad poziom morza, a w Karpatach, nad górnym 

 Sanem i Strwiążem tylko do 600^^ (Kotula). Na Pokuciu jeszcze niżej bo do 555w 

 (Zap.). Na" równinach, to częściej, to rzadziej się spotyka, co zdaje się od gruntu 

 zależy. Im ziemia urodzajniej sza tem odętki więcej. Wyjątek stanowi południo- 

 we Podole i część Ukrainy, gdzie bardzo mało jej rośnie, choć grunty pierwszo- 

 rzędne. Granica północna zasiągu, wyminąwszy Wielką Brytaniją, przecina półno- 

 cną Skandynawiją, Finlandyją i północną Bossyją. Na południe od tej linii cała 

 Europa do zasiągu należy. Z europejskim łączy się wielki zasiąg azyjatycki, do 

 którego wchodzi Syberyja po Bajkał, kraje zakaukaskie, Persyja, Turkiestan 

 (Kuntze) i Afganistan. 



233. IV!yagrum perfoliatum. L. M. łittorale Scop. 



Na przestrzeni mapą objętej znajdowane tjdko na Podolu pod Jampolem 

 przez Andrzej owskiego (M. U l). Boślina ta ma dwa zasiągi, jak się zdaje niełą- 

 czące się obecnie: 1) europejski, 2) krymsko-zachodnio-azyjatycki. Zasiąg europej- 

 ski dość wąskim pasem o rozrzuconych stanowiskach ciągnie się z Hiszpanii przez 

 Francyją, południowe Niemcy, Szwajcaryją, północne Włochy, Dalmacyją, Hercego- 

 winę, Czarnogórze, Kroacyją, Austryją i Węgry do Siedmiogrodu i Mołdawii. Po- 

 dolski Jampol jest ostatnią zna.ną placówką zasiągu europejskiego, wysuniętą ku 

 wschodowi, 



234. Porczak (Andrz.) syryjski. E u c 1 i d i u m s y r i a c u m B. Br. B u- 



nias syriaca MB. Anastatica hierochuntica Cr. 



Granica północna zasiągu z Moraw (Just. r. 1880 str. 589) przechodzi do 

 Węgier, Siedmiogrodu, na Bukowinę (M. 12 i), nad Dniestr do Zaleszczyk, potem 



