44 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



przez Bessarabiją znowu nad Dniestr między Uszycę i Jampol (Andrz. R. b. 46), 

 dalej do Humania, Białej cerkwi, do Lubien za Dnieprem, do Pawłówki w powie- 

 cie zieńkowskim gubernii połtawskiej i do południowej części guberni kurskiej. 

 Stamtąd do guberni tambowskiej, nad Don, nad niższą Wołgę i stepami do Tur- 

 kiestanu. Granica zacliodnia wiedzie z Moraw do Dalmacyi; południowa z Dalma- 

 macyi przez Kroacyją i Eumuniją dostaje się na wybrzeża czarnomorskie, do Kry- 

 mu, na Kaukaz i za Kaukaz, aż do Syryi (DC.) i środkowej Azyi. 



235. Rukiewnik (Andr.) wschodni. BuniasorientalisL. Laelia 

 o r. Desv. 



Eoślina posuwająca swój zasiąg coraz dalej na zachód Europy. Obecnie jej 

 rozmieszczenie tak się przedstawia. Granica północna, przeciąwszy Skandy nawiją, 

 prowadzi do Petersburga, do guberni ołonieckiej, wołogodzkiej i wiackiej. Grani- 

 ca zachodnia z Holandyi idzie do Serbii; południowa z Serbii przez Węgry i Sied- 

 miogród do wybrzeży czarnomorskich, do Krymu i na Kaukaz. Granica wschodnia 

 koło Uralu. Na całej przestrzeni mapą objętej rukiewnik bardzo nierówno rozmie- 

 szczony: są okolice gdzie jest rośliną pospolitą, są inne obszerniejsze, gdzie dotąd 

 nie był znajdowany. Gdyby nie to, że coraz nowe zajmuje stanowiska, np. pod 

 Warszawą dostrzegłem go niedawno, to możnaby wielki kawał Litwy, północną 

 część Królestwa, kawałek Prus i Poznańskie wyłączyć z zasiągu. Na Szląsku, 

 w zachodniej Galicyi i w zachodniej części Królestwa bardzo niedużo rukiewnika; 

 natoBsiast bardzo pospolity w okolicy Lublina: „pod Rurami, Brono wicami i pod 

 wsią Ponikwody całe łąki barwi żółto" pisze Karo. W Gdańsku, gdzie jak sądzi 

 Klinggraff, rukiewnik przybył z okrętowym balastem, zupełnie dziś zadomowiony 

 O przebywaniu tej rośliny w nadbałtyckich prowincją ach Klingę się wyraża 

 że bywa „często uprzykrzonym chwastem." Kotula powiada, że w okolicach, 

 Przemyśla miejscami rzadki, ale miejscami bardzo liczny, a Slendziński, że 

 między Złotą Lipą i Seretem spotyka się często. Profesor Eehman, wyliczyw- 

 szy gerskie stanowiska wschodnich Karpat, zaznacza, że na podgórzach jest 

 rośliną pospolitą. Często się także trafia na Wołyniu, Podolu i Ukrainie. Na Kar- 

 paty nad górnym Sanem i Strwiążem posuwa się do wysokości 650 m nad poziom 

 morza (Kotula); na Pokuciu do 1005 m (Zap.). Poza granicą naszej mapy Gobi 

 wymienia tę roślinę między typowemi przedstawicielkami roślinności łąk guberni 

 nowogrodzkiej. Kożewnikow i Cingler piszą, że w guberni tulskiej pospolita. 



236. Katran (Andr.) pospolity. Crambe maritima. L. 



Rośnie na brzegach Atlantyku i morza Niemieckiego. Nad Bałtykiem mię- 

 dzy Rugiją i Połągą nie rośnie, dopiero na wybrzeżach Kurlandyi się trafia (M. 10 /), 

 posuwając się do zatoki Botuickiej. Nad morzem Sródziemnem, Czarnem i Azow- 

 skiem trafia się także. 



237. Katran tatarsici. Crambe Tatar i a. Jacq. 



Granica północna zasiągu z Moraw przechodzi do Węgier, na Bukowinę 

 (M. 9 m)^ nad Dniestr do Zaleszczyk, stamtąd prawdopodabnie przez Bessarabiją 

 do Jampola (Rogowicz) i Kamionki powyżej Roszkowa (Andrz. R. b. 40), nad Boh 

 do ujść Dochny (Audrz. R. b. 23), na Ukrainę do Białejcerkwi i Kozina, za Dniepr 

 do powiatu konstantynogradzkiego w guberni półtawskiej, nad Don i do Orenburga. 

 Poza liniją m mapy 9 otoczyłem kolorem Żytomierz (Andrz. u Rogo wicza. Doda- 



