48 



DZIAJŁ. III. BOTANIKA. 



Badania fiorystyczne okolic Kielc nie pozostały w tyle za badaniami gieolo- 

 gicznemi. Pierwsze siły botaniczne kraju kierowały swe kroki w te strony, aby 

 poznać roślinność tego pięknego kawałka ziemi naszej. Niestrudzony w wyciecz- 

 kach po kraju Jastrzębowski, Waga, Berdau, Kamieński deptali swemi stopami 

 urozmaiconą wielce florę tych miejscowości. To też „Prodromus Florae Polo- 

 nicae" Rostafińskiego wspomina Kielce przeszło 50 razy przy bardzo rzadkich ro- 

 ślinach kwiatowych, a nazwa grodu biskupiego jeszcze kilka razy się powtarza 

 w „Zestawieniu kryty cznem paprotników Królestwa Polskiego" tegoż uczonego 

 (Pamięt. Fizyjogr. T. VI, dz. III, str. 243—250). Szkoda wielka, że szczególniej 

 w Prodromusie profesor Rostafiński nie podaje bliżej stanowisk tej, lub innej rzad- 

 kiej rośliny, znalezionej w okolicach Kielc, gdyż sam wyraz „Kielce" zamało 

 mówi, aby obecnie można odszukać przede wszy stkiem te rośliny, dla których miej- 

 scowość powyższa jest jedynem dotąd znanem stanowiskiem w Królestwie. 



Stosunki hidro i orograficzne będących w mowie okolic są również uroz- 

 maicone. ' Od dolin, przez które przepływa Silnica pod samem miastem, Czarna 

 Nida na wschód, zaś na zachód od Kielc rzeka Bobrzek albo Bobrek, zwana pod 

 Białogonem Trupieńcem dlatego, iż w niej miał Czarniecki mnóstwo szwedów po- 

 topić, aż do najwyższych w okolicy gór Dymińskich, wznoszących się na 1350 

 stóp nad poziom Bałtyku, znajdzie zwiedzający te strony całą skalę wzniesień tak 

 pojedyńczych wzgórzy, jak i ich łańcuchów; z tych najwynioślejsze są pokryte 

 jodło wemi, niższe zaś sosnowemi lasami; w ostatnich jadącym szosą nowo-war- 

 szawską, lub koleją do Suchedniowa i dalej do Bzina często ukazuje się modrzew; 

 buki jasną zielenią wśród szpilkowych lasów okrywają strome boki góry Czerwo- 

 nej od strony Słowika; najniższe wzgórza porasta w niezmiernej obfitości jałowiec, 

 wśród którego znajduje skromne pożywienie, niedająca się wyprzeć przez przy- 

 byszów zagranicznych, miejscowa rasa, tak zwana świętokrzyska, bydła kra- 

 jowego. 



Z powyższego już możemy widzieć, że miejscowości najbliższe Kielc, bogate 

 w pokłady różnych formacyj gieologicznych, poprzerzynaue z jednej strony dość 

 wyniosłemi wzgórzami, z drugiej — dolinami rzek, nad któremi ciągną się smugi 

 łąk, to suchych, to mokrych, przechodzących miejscami niemal w trzęsawiska, 

 obfitujące dotąd w obszerne cieniste lasy i rozległe przestrzenie kąpią- 

 cych się w promieniach słońca, pokrytych krzakami jałowca, nieużytków, o gdzie- 

 niegdzie wydostających się na powierzchnię ziemi skałach, posiadając urozmaicone 

 warunki, pomimo gruntu piaszczystego, wytworzyły na tak różnorodnem podłożu 

 wielce bogatą i ciekawą roślinność, jak to lepiej wykaże pomieszczony niżej spis 

 jej przedstawicieli. 



Mając sposobność od dość dawna przez parę, lub kilka dni corocznie bawić 

 w rodzinnych Kielcach, niestety, najczęściej latem, mimochodem zbierałem, lub 

 notowałem rośliny spostrzegane, lecz spis i zbiór ich znacznie się powiększył, 

 dopiero w roku zeszłym (1889), w którym od 1 do 25 Sierpnia botanizowałem, o ile 

 dżdżysty czas pozwolił, po uroczych okolicach w promieniu mniej więcej mili od 

 miasta wespół z kolegą i przyjacielem p. Władysławem Majchrowskim, spędzają- 

 cym letnie miesiące w Kielcach. Wszakże spis poniższy roślin nie jest zupełnym, 

 brakuje w nim wielu traw, turzyc, storczyków, jednem słowem, roślin wiosennych, 



