1B6 



DZIiJ> III BOTANIKA. 



pod Kielcami oraz około Chęcin (i) w postaci szaro waki, ilastego piaskowca, oraz 

 wapieni; 2) dewońska występuje pod postacią, kwarcytów i piaskowców przeclio- 

 dowycli na Łysych górach, górze Miejskiej pod Bodzentynem oraz Miedzianej, ja- 

 ko dewon dolny, — w postaci wapieni koralowych i marmurów na Karczówce pod 

 Kielcami oraz na północ i wschód od Chęcin, jako dewon środkowy, — Kielce zaś 

 i Kostomłoty (leżące na połowie odległości linii kolei z Kielc do Zagnańska) le- 

 żą na górnodewońskim wapieniu; 3) tryjas w postaci piaskowca pstrego pod Chę- 

 cinami i Zagnańskiem oraz w postaci piaskowców kruchych w Piekle pod Me- 

 kłaniem; 4) jura w postaci wapiennych grzbietów gór Korzeczkowskich pod Chę- 

 cinami. Wszystkie te formacyje wynurzają się z pod utworów czwartorzędowych 

 mianowicie przeważnie piasku dylu wij alnego, zastąpionego miejscami (np. pod 

 Zgórskiem, Bodzentynem, Św. Krzyżem aż pod Opatów) przez sandomierski loss 

 czyli glinę mamutową, a wzdłuż rzek i strumieni przez warstwy napływowe. 



Górzystość i lesistość uczyniła wyżynę Kielecko-Sandomierską wielkim 

 zbiornikiem wód. Rzeki spływające z tych gór, póki płyną po kwarcytach, mają 

 wodę czystą jak kryształ, gdy zaś wejdą na pokład wapienny lub gliniasty, męt- 

 nieją. Rzeki te płyną po części w dolinach podłużnych, po części wyłamują się 

 w poprzek łańcuchów gór głównie ku stronie południowej, jak np. Czarna Nida, 

 biorąca początek na północnym stoku Łysogór. W północno-wschodniej części 

 pow. konieckiego, między Niekłaniem a Chlewiskami, znajduje się najwyższe w ca- 

 łym powiecie wzniesienie, z którego biorą początek rzeki: Drzewiczka, Czarna, 

 Radomka, Kamienna i liczne ich dopływy. Wspomnianą wyniosłość tworzą góry 

 piaskowcowe, pokryte wielkiemi lasami, obfituj ącemi w wilgoć. Gdzie tylko wy- 

 stępują skały piaskowca nad powierzchnię ziemi, jak np. w Piekle pod Niekłaniem, 

 okolica staje się dziką i malowniczą, przerżniętą tu i owdzie głębokiemi dolinami, 

 któremi płyną potoki i rzeki. 



Naj znaczniej szem pasmem, króluj ącem nad całą krainą gór Kielecko-Sando- 

 mierskich, jest pasmo Łysogór czyli gór Świętokrzyskicli, które, wziąwszy początek 

 w pow. kieleckim, w okolicy Zagnańska, o 12 wiorst na północo-wschód od Kielc 

 i posuwając się na południo-wschód przybierają coraz wybitniej postać jednolitego 

 pasma, wydatnie odznaczającego się od otaczającej go pagórkowatej wyżyny. Pod 

 wsią Mąchocicami położonemi o milę na północo-zachód od klasztoru Św. Kata- 

 rzyny, przerzyna je dolina Czarnej Nidy, poza którą ciągnie się dalej pasmo gór- 

 skie nieprzerwanym łańcuchem aż po szczyt Łysej góry, czyli Św. Krzyża. Do 

 wsi Krajna leżącej niedaleko od Św. Katarzyny, przez grzbiet pasma przechodzą 

 drogi, łączące wsi na północnym stoku położone ze wsiami stoku południowego; da- 

 lej zaś ku wschodowi drogi znikają i występują dość strome stoki lesiste przy po- 

 krytym rumowiskiem grzbiecie.Zaraz na początku tego najwyższego w Królestwie 

 Polskiem grzbietu górskiego wznosi się szczyt Łysicy do 550 m nad p. m. (1098 

 stóp). Poniżej tego szczytu leży klasztor Św.- Katarzyny, której imieniem bywa 

 też i góra nazywaną. W odległości 14 wiorst od tego klasztoru ku południo- 

 wschodowi, to jest w kierunku głównego grzbietu, mieści się drugi główny klasz- 



(^) Wzmianki niniejsze obejmują tylko miejscowości przez nas zwiedźailó. 



