196 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Ojców; Ułęż; Puławy (Filipowicz); Międzyrzec (Eicliler); Warszawa: Wa- 

 wrzyszew; Łąck; Mekłań (Bł,). 



** Amblystegium we właść. znacz. Wszystkie komórki miąższowe, szero- 

 kie. Mchy jednopienne, bez połysku, 



f Liście o wyraźnem żeberku, 



55. Aiiibiystegiain irrlgnnm (Wils.) Scliimp. Tj^po8z zanurzony. 



(Hypnum Wils.). 



Darnie nieco silniejsze, sztywne, ciemno lub czarniawo-zielone. Pędy 

 leżące, gęsto kosmkami okryte, nieprawidłowo pierzaste. Liście łodygo- 

 we luźno ułożone, odstające, lub nawet nieco jednostronne, tęgie, zbiega- 

 jące, jajowato lancetowate , długo koń czyste, prawie całobrze- 

 g i e, o żeberku tęgiem, zwykle wybiegaj ącem; komórki liściowe zaledwie 

 dwa razy tak długie jak szerokie, skrzydełkowe luźno ułożone, czwo- 

 roboczne. Puszka na 3 cm długiej szczecinie osadzona, duża, jajo watoowalna, 

 zgięta, o wieczku krótkostożkowem i pierścieniu szerokim, 4. Maj (nierzadko). 

 Mz. Wzg. Góry. 



Rośnie na miejscach mokry cli oraz w strumieniach, na drzewie i kamieniach 

 Ojców (Filipowicz); Klimczyce w pow. Konstantynowskim (Eichler). 

 (*) var b. teneSlum Schimp. odm. drobna. Pędy słabsze, liście krótsze, 

 o żeberku cieńszem, pod wierzchołkiem ginącem. 



(*) var. b. spinifolium Schimp. odm. cierniolistna (?=Hypnum fallax Brid, ). 

 Darnie duże, ciemuozielone. Pędy wydłużone, rozesłane, pogięte, nielicznie kosm 

 kami okryte, pierzastogałęziste. Liście skupione, tęgie i sztywne, węższe, o że- 

 berku grubem, wybiegaj ącem. Dotąd tylko w stanie płonym znana. Na ska- 

 łach mokrych, szczególniej wapiennych. 



Ojców (Filipowicz); Warszawa: Wierzbno (Bł.). 



5ti. Aiiiblystegiwiti finvlatlEe (Sw.) Schimp. T<^posz rzeczny. 



Darnie silni ej s z e, niż u poprzedniego gatunku, miękkie, ciemno lub czar- 

 nozielone. Pędy zazwyczaj w wodzie zanurzone, nielicznemi kosmka- 

 m i oraz nieprawidłowo w y d ł u ż o n e m i , prawie pojedyńczemi gał*ąz- 

 k a m i okryte. Liście łodygowe odstające, tęgie, słabo zbiegające, j a- 

 jowatolancetowate, krótko i zwykle tępokończyste, całobrzegie; 

 żeberko tęgie, pod wierzchołkiem znikające. Komórki liściowe jak 

 u poprzedniego gatunku, skrzydełkowe niewiele od sąsiednich się wyróżniające. 

 Puszka walcowata, na 3 em długiej szczecinie osadzona, zgięta, 2j. . Czerwiec, 

 Lipiec (tylko w stanie płonym). Wzg. 



Na kłodach i kamieniach, w potokach górskich. Odkryty po raz pierwszy 

 w Kongresówce w r. 1889, u podnóża Łysogór, pod Bodzentynem (Bł.). 



