F. BŁOŃSKI. CONSPECTUS MUSCORUM POLONIAE. 



ue, wklęsłe, jajowato-lancetowate, szeroko i krótkokoń czy- 

 ste, u dołu na brzegu cokolwiek zawinięte; żeberko pod 

 wierzchołkiem znikające; komórki liściowe mniej lub więcej o k r ą - 

 gławe, w dolnej części prawie czworoboczne. Puszka na szczecinie 1,5 c?/? 

 wysokiej osadzona, podłużnie walcowata, lekko skrzywiona, żółto czerwona, 



0 wieczku wąskostożkowem i pierścieniu wąskim. ^ . Maj, Czerwiec (zwykle ob- 

 ficie). Mz. Wzg. 



Eośnie pospolicie na miejscacli wilgotnych, cienistych, na starych pniach, ko- 

 rzeniach, u stóp drzew oraz na kamieniach. 



Wszędzie (Filipowicz); Międzyrzec (Eichler); Woroniec, Biała (Kwieciński); 

 Warszawa (Łazienki, Wierzbno, Królikarnią, Natolin, Bielany, Miłosna, Park; 

 Praski, Jabłonna); Grodzisk; Otwock, Mrozy, Kałuszyn; Błonie; Burzec; Łąck 

 Lubno, Miroszewice; Końskie; Olsztyn, Częstochowa; Puławy, Kazimierz, Wi- 

 toszyn; Zwierzyniec; Eejowiec; Chęciny; Niekłań (Bł.); Bogusławice (Englert). 



var. b. paludosa (Hedw.) odm. błotna. Pędy silniejsze; liście większe, lecz 

 mniej skupione. Puszka większa^ prawie walcowata. Na miejscach mokrych, 

 często. 



Saska Kępa pod Warszawą. Chęciny (Bł.). 



(*) var. c. exilis (Starkę) odm. maleńka. Wielkością i wyglądem przypomina 

 tęposz delikatny (A m b 1 y s t e g i u m s u b t i 1 e). Na pniach. 



[* Szląsk pospolicie]. 



106. Łe^kea neryosa (Schwaegr.). Rabenh. Drq8t długoźeber- 



kowy. 



(Pterogonium Schwaegr. Hypnum C. Miill). 



Mech dwupienny, od poprzedniego delikatniejszy, w darniach 

 czarnozielonych lub częściej brunatnawych rosnący. Pędy nitkowate, gę- 

 sto cienkiemi, wzniesionemi (w środkowej części darni) gałązkami pierzasto okry- 

 te. Liście skupione, w stanie suchym dachówkowato przylegające, rzadko jedno- 

 stronne, nieco wklęsłe, wąskolancetowate (w nasadzie jajowate) 

 długoko ńczys te , o brze-gu podwiniętym i żeb erku p r awie 

 wybiegające m, komórki środkowej części owalne, obwodowe 



1 skrzydełkowe czworoboczne. Puszka na szczecinie 1 cm wysokiej 

 osadzona, prawie walcowata, prosta, brunatna, o wieczku zwykle dziobkowem, 

 wąskim pierścieniu. Maj, Czerwiec (nader rzadko). Niz. Wzg. Góry. 



Przytrafia [się ja stóp drzew liściastych (dębów, buków, grabów) oraz na 

 skałach osobliwie wapiennych. 



Ojców (Filipowicz); Łyse góry (Św. Krzyż, Witosławska i t. d.); Olsztyn, 

 Złoty Potok (Bł.). 



