A. WAŁECKI. PRZYCZYNEK DO FAUNT ICHTYJOLOGICZNEJ. 



277 



bliższe końca ryja; grządka tylko przed wąsami wyraźna. Gatun- 

 ków 3 (2?). 



Uwaga. Wszystkie gatunki jesiotrów zmieniają się bardzo z wiekiem; mło- 

 de s§ w ogólności szczupłe, mają ryj węższy i ostrzejszy, tarcze kostne na ciele 

 bardziej wystające, o wierzchołkach mocniej wzniesionych, u bardzo młodych za- 

 zwyczaj wyciągniętych w kolec, z wiekiem ryj robi się krótszy i tępszy, tarcze 

 kostne tracą wydatne wierzchołki, bokowe stają się zupełnie płaskie, brzuchowe 

 u niektórych znikają. Młode takie postaci różnych gatunków jesiotra u rybaków 

 noszą nazwę Szyp lub Kostera, żadna więc z tych nazw do oznaczenia gatunku uży- 

 tą być niepo winna, wprowadza bowiem fałszywe pojęcie gatunku. 



Gatunki: (litera przed n. porządkowym jest wskazówką grupy). 



a. 1. Eyj b. długi ostrokoń czysty, szydłowato wygięty. Profil czoła łago- 



dnie się wznosi aż do 8—5 tarczy grzbietowej. Ogólny kształt ciała 

 wysmukły. Wąsy długie bliższe gęby, niż końca ryja, końcami dosta- 

 ją do gęby. Dług. 0,4—0,7 m, waga 0,5—3 kg, Dniepr, Dniestr. 



8terlet A. Ruthenus L • 



2. Eyj krótki, stożkowaty, ostrokończysty. Profil czoła wznosi się mocno> 

 lecz tylko do 1-ej tarczy grzbietowej, największej w szeregu i najwyż- 

 szej. Kształt ciała krępszy, w^zrost większy. Wąsy prawie równo 

 oddalone od końca ryja i od gęby i do niej nie sięgają. Dług. 0,5— 

 0,8 m, waga 2- -8 kg. Ezeki czarnomorskie, rzadszy od Sterleta właśc. 



Czeozuga, Sterlet krótkonosy. A. Omelim Fitz. 



3. Eyj krótki, tępy. Profil czoła wznosi się do 1-ej tarczy grzbietowej, naj- 

 większej w szeregu i najwyższej. Tarcze bokowe drobne, brzuchowe 

 małe, z wiekiem zanikające (mianowicie tylne). Wąsy bliższe 

 końca ryja, niż gęby i do niej nie sięgają. Eosły. Dł. 0,8—1,2 m, waga 

 12 — 24 kg. W rzekach morza Czarnego bardzo rzadki, z morza Kaspij- 

 skiego wiadomości niepewne, w Aralu i jego rzekach częstszy. 



Gołobrzucli (A. n u d i v e n t r i s L o v.) A. Glaber Heck. 



b. 4. Eyj nadzwyczaj długi, równowąski, mieczowaty; wąsy bliższe gęby, 



niż końca ryja, lecz do niej nie sięgają. Dług. 1,2 — 1,5 waga 10— 

 20 kg. Ezeki morza Czarnego (i Kasp.), nieliczny. 



Siewruga, A. stellatus PalL 



c. 5. Ciało grube, prawie obłe; głowa krótka wysoka, oczy ku górze, ryj 



krótki, szeroki, stożkow^ato spiczasty, gęba bardzo szeroka, wąsy sięga- 

 ją do gęby. Płetwa grzbietowa dwa razy dłuższa, niż wysoka Najro- 

 ślejszy z Jesiotrów. Dł. 3 — 5 waga 200 — 500 kg. Wielkie rzeki: 

 Dniepr (Wołga), obficie. Wiz. Wyz. A. Huso L. 



d. 6. Eyj bardzo krótki, szeroko zaokrąglony, krótszy, niż szerokość jego 



u ust, gęba szeroka, szerokość jej niewiele mniejsza od długości ryja. 

 Tarcze kostne na głowie nie stykają się ściśle. Dług. 1,5 — 2,5 waga 

 40 — 80 kg. Ezeki morza Czarnego i dalszego Avschodu obficie. 



Jes<olr wschodni, A. Giildenstadtii Brandt, 



