A. WAiiECKI. PRZYCZYNEK DO FAUNY ICHTYJOLOGICZNEJ. 



291 



Rodzaj ES0X L. Szczupak. 



Ciało 1). podłużne, wałkowate, głowa podłużna, pysk przypłaszczony, szczęka 

 dolna dłuższa, paszcza głęboko przecięta, potężnie uzębiona. 



1. Boki ziełonawe, w plamy żółte symetrycznie ułożone, na płetwach pło- 

 myki ciemne. Dł. 60—120 cm (1,4 m) waga 8—20 kg. 



E. lucius L. Szczupak. 



Eodzina SALMONIDAE. Łososiowate. 



Ciało ułuskowane, głowa naga; brzeg górny ust od przodu tworzą kości mię- 

 dzyszczękowe, po bokach kości szczęki górnej; brzuch niekrawędziasty. Na 

 grzbiecie, za płetwą członkopromienną druga płetewka tłuszczowa. Odrostki od- 

 źwiernikowe zwykle liczne. Pęcherz pławny pojedynczy. Jajniki niezamknięte, 

 ikra w miarę dojrzewania wpada do jamy brzucha, skąd następnie oddzielnemi 

 ziarnami wychodzi nazewnątrz przez otwór, poza odbytem umieszczony. 



Są to ryby morskie i słodkowodne, niektóre wędrowne wchodzą z morza 

 Av rzeki dla złożenia ikry. U nas rodzajów 4, gatunków 7 i 1 odmiana. Z tej licz- 

 by Pstrąg i Lipień znajdują się w obu systematach wodnych a inne należą wy- 

 łącznie do wód bałtyckich. Odróżnienie niektórych gatunków bywa bardzo tru- 

 dne, z powodu niestałości cech zależnych od wieku, pory roku, tarła, własności 

 wody, jakości pożywienia. Rodzaje: 



1. Usta głęboko przecięte, silnie uzębione, kości szczęki górnej długie, pod- 



chodzą aż pod tylny brzeg oka 2 



Usta małe, słabo uzębione, łub bezzębne, kości szcz. gór. krótsze, sięgają za- 

 ledwie pod przedni brzeg oka , . 3 



2. Wzrost większy (20—100 cm); płetwa grzbiet, wyprzedza nasadę płetw 



brzuchowych; łuska d. graba, mocno w skórze tkwiąca. Salmo. 

 Wzrost drobny (10—20 cm) ciało szczupłe; płetwa grzb. za nasadą płetw 

 brzuchowych; łuska cienka, słabo osadzona. Osmerus. 



3. Usta bezzębne; płetwa grzbiet, niewielka, wyższa, niż długa. Coregonus. 

 Usta drobnemi ząbkami opatrzone; płetwa grzbietowa niezwykle duża, dłuż- 

 sza, niż wysoka. Thymalliis. 



Rodzaj Salmo L. Łosoś. 



Zęby silne na obu szczękach i kości między szczękowej, na lemieszu i na ję- 

 zyku, nieco drobniejsze na podniebieniu. Odrostki odźwiernikowe liczne. Ikra wiel- 

 koziarnowa, 4: czerwona, młode wpoprzek ciemno pręgowane. 



1. Ciało wrzecionowate d. ściśnione, głowa podługowata, pysk wyciągnię- 

 ty, trzonek ogona więcej, niż u innych gatunków zeszczuplony, na ogo- 

 nie za płetewka tłuszczowa, w rzędzie poprzecznym, idącym na dół ku 

 przodowi do linii nabocznej łusk 11 lub 12 (w iiinych gatunkach łusk 

 do linii nabocznej o dwie lub o trzy więcej). Zęby na lemieszu u b. 

 młodych na całej długości listewki lemieszowej jednym rzędem usta- 



