A. WAŁECKI. PRZYCZYNEK DO PaUNY tCHTY-TOLOGlCZNEJ. 



295 



Rodzina OADIDAE. Miętuzowate. 

 Obejmuje ryby morskie, w wodach słodkich przedstawiciel jedyuy: 



Rodzaj Lota Ciiv. Miętuz. 



Płetw ua grzbiecie dwie* pierwsza krótka, druga bardzo długa; płetwa pod- 

 ogonowa jedna bardzo długa, do grzbietowej 2-ej podobna; płetwa ogonowa zao- 

 krąglona, mała przerwą od sąsiednich oddzielona. Łuska bardzo drobna, zęby dro- 

 i)ne, głowa płaska wa, ogon długi, z boków ściśnięty. 



1. Oliwkowy, ciemniej marmurkowany, ua podbródku wąs jeden. Dług. 



30—75 cm^ waga 1 — 3 (4) kg. Miętuz L. Yulgaris Cuv. 



W rzekach i jeziorach; wymaga wody czystej, trzyma się na głębi, łub u brze- 

 gów urwistych, na północy dorasta znacznie większych wymiarów. 



Rodzina PLEURONECTIDAE. Flondry (płaszczki). 

 Ryby morskie, niektóre wchodzą w rzeki. 



Rodzaj Pleuronectes L. Flondra. 



Ciało szeroko owalne. Płetwa grzbietowa poczyna się nad okiem, otacza ca- 

 łą liniją grzbietu; płetwa podogonowa do niej podobna, w obu promienie członko- 

 wane, lecz nieszczepne. Otwór odbytowj^ zbliżony do podgardla; łuski kolczyste, 

 niedokształcone, zrzadka po ciele rozrzucone; bok lewy ciała zwrócony ku dnu, 

 prawy ku górze; oczy na stronie prawej (górnej). 



1. Bok górny ciemno szary, częstokroć upstrzony plamkami żółto-płowemi, 

 bok denny blady, jednostajnie białawy. Dług. 20—25 em. 



Flonderka PI. flesus L. 



Wchodzi często w ujścia rzek (dopełza niekiedy pod same Warszawę), daje 

 się hodowa(; w wodach słodkich, zamkniętych. 



Rzęd II. ACANTOPTERYGIL 



Do ryb cierniopłetwych należy przeważna większość ryb obecnie żyjących, 

 głóivnie morskich. W wodach słodkich żyje niewielka stosunkowo ilość gatun- 

 ków. Do naszej fauny wchodzi rodzin 4, rodzajów 8, gatunków 17. Podzielić je 

 można na dwie grupy, od siebie wyraźnie odróżnione, mające znaczenie podrzędów. 

 1. Płetwy brzuchowe umieszczone pod piersiowemi lub nieco po za niemi; 

 w płetwie grzbietowej 1-ej promienie prawdziwie cierniste, t. j. twarde, 

 kłujące, płetwa grzb. 2-ga członkopromienua, zwykle niezbyt rością- 

 gnięta, w płetwie podogonowej cierń jeden, lub dwa i nieliczne promie- 



