A. \VAŁb:Cia. rRZYCZYNt^K l>c) FAUNY lOHT YJOLOGICZNEJ. 



301 



1-ej promienie liilkowato wybiegające, płetwa podogonowa w tyle 

 wyższa. Sreduia (10 — 15 cm). Babka łysa. 



5. G. gymnotrachelus. Kessl. 



W Sprawozdaniach Koinisyi fizyjogr. kraliowsldej, tom 22-gi rok 1888, 

 znajduję wymieniony przez p. M. Wierzbowskiego, pomiędzy rybami Bystrzy- 

 cy Nadworniańskiej, szósty w faunie naszej gatunek Babki, G o b i us T r a u t- 

 V e 1 1 e r i Kessl. Jest to gatunek bardziej morski, znany z pod Odesy i z Kier- 

 czu ^N Kiymie, wprawdzie był znaleziony przez Kssslera iw ujściu Bohu, pod 

 Mkołajewem, lecz w wyższych częściach rzek dotą,d dostrzeganym nie był; 

 zwracam tu wiec uwagę na fakt niezwykłego znajdowania i na potrzebę pono- 

 wnego stwierdzenia. Okazu gatunku tego Gab. zool. warsz. nie posiada, nie 

 miałem przeto sposobności poznania go naocznie. Ważność kwestyi skłania 

 mnie do podania tutaj opisu streszczonego z Kesslera. 



Goblus Trautvetterl KeslL 



Kształt ogólny podługowaty^ dość szczupły, wzrost więcej, niż średni (17— 

 19 cm). Łusk wzdłuż ciała 60- 68, wpoprzek 18—20, wpoprzek trzonka 

 ogonowego 10-11. Długość głowy równa 7* długości całkowitej, łub nieco 

 większa, szerokość głowy niewiększa od jej wysokości; międzyocze równe ^3 

 średnicy olva. Szczęka dolna dłuższa, wystaje naprzód; pokrywy skrzelowe 

 w znacznej części pokryte łuskami, pokryte sa także nasada płetw piersio- 

 wych i podgardle. Płetwa grzbietowa 1-a niższa od płetwy 2-ej, ta jest nie- 

 zbyt wysoka, a w^ części tylnej jest nieco wyższa niż w przodowej. Płetwa pod- 

 ogonowa niższa nieco od grzbietowej 2-ej, w tylnej części podnosi się także. Płe- 

 twy piersiowe dosięgają 5—6 promienia płetwy grzbietowej 2-ej i do brodaAvlvi 

 rodnej. Płetwy brzucho we dosięgają prawie do otworu odbytowego, jej dwa pro - 

 mienie przodowe (nieszczepne) są od następnych (szczepnych) mocno odstawione. 



Ubarwienie ciała dosyć pstre, prócz plamek jaśniejszych drobnych, bywa za- 

 zwyczaj plam większych czarniawych wzdłuż .boku ciała 5—6, ostatnia u nasady 

 płetwy ogonowej. Płetwy piersiowe i grzbietowe prążkowato wpoprzek upstrzo- 

 ne, inue płetwy prawie jednobarwne. 



Z opisu okazuje się, że G. Trautyetteri zbliża się najwięcej do G. 

 fi u vi a t i 1 i s, różuice ważniejsze są następne: ciało mniej szczupłe, głowa nie- 

 co większa i wzrost większy; widoczniej szych różnic dostarcza odmienny krój 

 płetw: u G. T r a u t v e 1 1. płetwa grzbietowa 2-ga w tylnej części jest wyższa, 

 szczęka dolna wystaje naprzód więcej, niż u G. f 1 u v i a t i 1 i s. Mniej już zbli- 

 żenia przedstawia do G. K e s s 1 er i: wogóle jest od niej szczuplejsza i mniejsza, 

 głowę.ma znacznie mniejszą i mniej szeroką, międzyocze węższe, liczba łusk wzdłuż 

 ciała nieco mniejsza, płetwy piersiowe i brzuchowe dłuższe. 



