344 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA, 



Uljanin wcale o nich nie wspomina, zresztą nie pojmujemy, na jakiej zasadzie 

 formę przez siebie znaleziony, ochrzcił też mianem C. tenuicornis Gis. 

 Opisu bowiem żadnego nie daje, natomiast dwa rysunki, z których jeden przed- 

 stawia odwłok z igiełkami ogonowerai (Tab. IV. Fig. 12), a drugi (Tab. IX Fig. 

 13) nóżkę szczątkową; otóż ta ostatnia i kształtem swym i ilością igiełek, różni się 

 od takiej że nóżki C. tenuicoruis Cis. Trudno mi tu przypuścić zwykłe 

 przeoczenie, albowiem jeden i ten sam wizerunek aż trzy razy jest powtórzony 

 (odwłok widocznie spreparowany został wraz z częścią V pierścienia piersiowego, 

 dźwigającego z obudwu stron po nóżce szczątkowej). Nie wiem więc, jaki gatu- 

 nek miał tu Uljanin przed sobą, tembardziej, że pod mylnem mianem C. signa- 

 tus Koch, opisuje właściwy C. tenuicornis Cis. (Patrz niżej). 



Poggenpol widział formę, której rożki zaopatrzone były w okółek ząbków na 

 niektórych członeczkach, ale prawdopodobnie przez opis Clausa w błąd wprowadzo- 

 ny, mniemał, że odkrył nowy gatunek, któremu najniefortunniej dał miano C. C 1 a- 

 u s i i, bo dwa razy już przed nim było ono użyte. Jakkolwiek istnieją pewne 

 drobne różnice między gatunkiem Poggenpola, a opisanym przez nas C. tenui- 

 cornis Ols., jednakże w obec nieścisłości pracy Poggenpola (będziemy mieli 

 sposobność o tem szerzej jeszcze pomówić)-— jesteśmy skłonni do utożsamienia obu 

 form. 



Brady nie mówi nic o ząbkach, dość wyraźnie wspomina o ich nieobecności, 

 („C. tenuicornis.... is very nearly allied to C. signatus, from which, howeyer, 

 itis distinguishable at once by the characters of the antennae"), opis nóżki szcząt- 

 kowej („fifth foot 2-jointed, first joint large and having one long apical seta, 

 second smaller, with one very long and one smali seta, and terminating in a smali 

 process, which is pro vided with one long slender seta") przypomina nóżkę na- 

 szego C. g r a c i 1 i c o r n i s, ale rysunek Brady ego* (PI. XVIII. Fig. 7) bar- 

 dziej jest znów zbliżony do rysunku, jaki podaję dla C. tenuicornis Cis. 

 I co do długości igiełek ogonowych rysunek Bradyego nie zgadza się ani z opisem 

 Clausa, ani z moim. Szmankiewicz znowuż dokładnie widzi owe ząbki, ale nie 

 przypuszczając, by tak ścisły obserwator, za jakiego Claus w świecie naukowym 

 uchodzi, nie spostrzegł tak ważnej cechy— sądzi, że ma do czynienia z formą od- 

 rębną, a przynajmniej z odmianą, to też nazwał ją C. tenuicornis v a r., 

 coronatus. 



Rehberg zestawia tylko odpowiednią literaturę, w danym wypadku niezbyt 

 krytycznie. Vosseler znów dokładnie widzi i rysuje te ząbki, a wogóle opis jego, 

 jakkolwiek krótki i niezupełny, najbardziej się zgadza z naszym. 



Powstaje więc tu wątpliwość, o czem właściwie autorzy mówią, a ponieważ 

 wogóle zadawalniają się oni opisami nie dość dokładnemi — niełatwo tę kwestyją 

 tu rozstrzygnąć. Ponieważ owe ząbki są dość widoczne, tak, że trudno przypu- 

 ścić, aby mogły ujść uwadze autorów, tembardziej, iż obecność ich u C. c o r o- 

 n a t u s, a nieobecność uC. tenuicornis była przez Clausa zaznaczona jako 

 cecha znamienna dla obu gatunków, a więc przez badaczy chyba dokładnie po- 

 szukiwana—więc jest rzeczą dość prawdopodobną, że niektórzy może autoro- 

 wie mieli do czynienia z naszym C. gracilicornis, a inni z właściwym 

 C. tenuicornis Cis. Ponieważ wspomniane okółki ząbków widzimy i na 

 rożkach u C. signatus Koch==C. coronatus Cis., więc mamy jeszcze 



