846 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



gil rząd delikatnych włoseczków, które stają się nieco dłuższemi i grubszemi na 

 górnym wewnętrznym kącie YIII, IX, X, XII, XIII, XIV członeczków, wsku- 

 tek czego otrzymujemy obraz, który po części może być rozpatrywany jako przej- 

 ściowy do tego, cośmy u powyżej opisanych gatunków widzieli. Prócz tego trzy 

 ostatnie członki posiadają na brzegu wewnętrznym cienką niezazębioną listewkę. 

 Rozmieszczenie igiełek i czopków jak u C. si g n a t u s. 



Tylne rożki długie i dość cienkie. Na I człon, u podstawy poprzeczny rząd 

 długich, cienkich ząbków. Zresztą— jak u C. t e n u i c o r n i s, tylko wszystkie 

 części silniej rozwinięte. 



Warga górna składa się z 13 prawie jednakowo rozwiniętych ząbków, tylko 

 oba pierwsze mniejsze, wcięcie i guz nieznaczne. 



Szczęki o wiele słabiej rozwinięte niż u C. s i g n a t u s. Toż samo należy 

 powiedzieć i o nogoszczękach, które zaopatrzone są tu w znacznie krótsze igiełki 

 i haki, co się naj wyraziściej uwydatnia na górnych ich członeczkach. 



• Kończyny zbudowane podług typu C. s i g n a t u s. (Patrz odpow. tablicz- 

 kę); szczegóły w budowie blaszek łącznych (Zenkera) uwydatnione na ry- 

 sunkach. 



Ząbki między członeczkami odnóży cieńsze i liczniejsze. 



Nóżka szczątkowa co do typu swego podobną jest do odpowiedniego organu 

 dwu form poprzednich, różniąc się tylko w szczegółach. A mianowicie, dolny 

 zewnętrzny kąt podstawowego członeczka nieco w wyrostek wydłużony, a igiełka 

 jego dłuższa. Z końcowych igiełek zewnętrzna najkrótsza, wewnętrzna i środkowa 

 prawie jednakowe, przyczem obie boczne noszą raczej cechę igiełek grubych niż 

 kolców. Ząbki na granicy członeczków jeszcze delikatniejsze niż u C. s i- 

 g n a t u s. 



Brzuszek 4-członkowy. I pierścień równa się sumie pozostałych, które się 

 z kolei ku tyłowi zmniejszają. Ząbki na tylnym brzegu IV segm. rzadkie 

 i drobne. 



(Stos. dług. członków brzusznych 19 : 8 : 6 : 5). 



Segmenty ogonowe niczeni się nie różnią od tychże C. s i g n a t u s. 



Igiełki furkaine natomiast znacznie dłuższe; I (zewnętrzna) co do długości 

 = sumie dwu pierwszych segmentów brzusznych; II — przeszło dwa razy od 

 niej dłuższa; III — sumie dwu poprzednich; IV prawie 1^ razy dłuższa od I. 



(Stos. ich długość 27 : 60 : 87 : 40). 



Cyclops gracilicornis należy do największych gatunków. Znaj- 

 dowaliśmy go tylko w wodzie stojącej (niewielkie zacienione zbiorniki) okolic 

 Pruszkowa, (w kanale obok Tworek, w ogrodzie p. Jana Persona i p. Wołowskie- 

 go) nigdy w większej ilości lecz po parę tylko egzemplarzy. 



C. gracilicornis z łatwością daje się odróżnić od gatunków poprzed- 

 nich. Ciało bardziej wydłużone i smukłe. Jest pięknego jedwabisto-zielonko- 

 wego koloru o nadzwyczaj długich i cienkich rożkach. Pod mikroskopem rożki 

 wykazują fioletowe zabarwienie, jako też widełki z igiełkami, choć w daleko mniej- 

 szym stopniu. Worki jajowe bardzo podłużne sterczą nazewnątrz, ale nie tak 

 i^wobodnie jak uC. tenuicornis. 



