A ŁANDE. MATERYJAŁY DO FAUNY SKORUPIAKÓW. 349 







1 para 



II ■ III t^nt^n. 



II I III para 



IV para 







I 



1 k. z. 1 i. w. 



1 k. z. 1 i. w. 



1 k. z, 1 i. w. 





Zewnętrz- 



II 



1 k. z. 1 i. w. 



1 k. z. 1 i. w. 



1 k. z. 1 i. w. 





na. o^płp.K 



III 1 



2 k. z. 2 i. w. 



2 k. z. 3 i. w. 



2 k. z. 3 i. w. 







1 (ki) 4- 1 i. 



1 k.+ l i. 



1 k.+l i. 



^) wewnętrzny 

 kolec nieco krót- 

 szy, oba zazębione. 















I 



— 1 i. w. 



— 1 i, w. 



— 1 i. w. 





Wewnętrz- 



II 



— 2 i. w. 



— 2 i. w. 



— 2 i. w. 





na gałęź 



III 1 



1 i. z. 3 i. w. 



1 k. z. 3 i. w. 



1 i. z. 2 i. w. 







1 k.+l i. 



1 k.+l i. 



2k. 





Na granicach członeczków— ząbki. Dolna potowa zewnętrznej krawędzi 

 trzeciego człon, obu gałęzi (na 8 ostat. kończynach) zrzadka piłkowana. 



V nóżka szczątkowa—dwustawowa. Podstawowy członeczek wyciągnięty 

 w poprzek z wyrostkiem u dolnego zewnętrznego kąta, dokąd przymocowaną jest 

 długa igiełka. Wierzchołkowy odchodzi od kąta wewnętrznego poprzedniego 

 członka, jest podługowaty i opatrzony igiełką na wierzchołku i ząbkiem, stano- 

 wiącym bezpośredni wyrostek członeczka na krawędzi wewnętrznej. 



Szczegóły w budowie kończyn zauważyć można na dołączonych rysunkach. 



Z 4-ch pierścieni brzusznych I największy równa się sumie pozostałych. 

 Tylne brzegi wszystkich pierścieni nieprawidłowo i tępo zazębione, tylny brzeg 

 ostatniego posiada bardziej ostre ząbki. (Stos. dł. 19 : 7 : 6 : 5). 



Widełki dość długie i grube równają się przeszło sumie II i III pierścienia 

 brzusznego (dług. : szer.=: 13,5 : 4). 



Z igiełek końcowych — poprzeczna jest dość wysoko umieszczona, I (zew- 

 nętrzna) nieco krótsza od widełek; II cztery razy odeń dłuższa; III prawie sześć 

 razy dłuższa od 1; IV (wewnętrzna) przeszło dwa razy większa od I. Owłosienie 

 mniej gęste niż u form poprzednio opisanych. (Stosunek wielkości igiełek 

 11,5 : 46 : 67 : 25). 



C y cl o p s V i r i d i s należy do gatunków większych i najbardziej rozpo- 

 wszechnionych; długość jego wynosi 8,5 mm podług Clausa, 2—2,5 podług Ver- 

 neta. Łatwo go rozróżnić po wielkości ciała i krótkości rożków. AVorki jajowe 

 podobne do tych, jakie opisałem u C. g r a c i I i c o r n i s, ale na biegunach bar- 

 dziej tępe i z bardziej prawidłowym konturem zewnętrznym. Kolor jak wskazuje 

 nazwisko— zielonkawy, osobniki dłuższy czas chowane w akwaryjum staAvały się 

 z czasem matowobiałe. 



C. vi r i dis staje się nadzwyczaj często ofiarą wielu pasorzytów, które 



