A LANDE. MATERYJAŁY DO FAUNY SKORUPIAKÓW. 



853 



Odwłok smukły. I pierścień brzuszny prawie równa się sumie pozosta- 

 łych, u podstawy znacznie szerszy, niż u wierzchołka. Na tylnym swym brzegu 

 wszystkie segmenty ze strony brzusznej są zazębione, a ostatni z nich dźwiga ząb- 

 ki tak cienkie, że robią wrażenie ostrych włosków. (Stosunek długości 

 15:6:5,5:5,5). 



Widełki bardzo długie i cienkie. Długość ich równa się potrójnemu ostat- 

 niemu pierścieniowi brzusznemu; owłosione na brzegu we\^;nętrznym, a z listewką 

 wzdłuż swej powierzchni. (Dług. : szer. = 16,5 : 3,5). Niedaleko swej podstawy 

 (na Ys swej dług.), widełki na brzegu zewnętrznym posiadają maleńkie wcięcie 

 ze szczątkową jakby szczecinką. 



Z igiełek ogonowych poprzeczna umieszczona jest na takiej wysokości, że 

 część widełek nad nią się znajdująca ma się do części pod nia leżącej, jak 

 13 : 3,5. 



Zewnętrzna igiełka (I) najkrótsza, równa się połowie widełek; II jest P/a 

 razy dłuższa od nich; III jeszcze nieco dłuższa; IV dwa razy dłuższa od I. Owło- 

 sienie igiełek równomierne—średnie. (Stos. dług. igiełek ogon. 8 : 25 : 30 : 18). 



Czwarty i piąty pierścień tułowia (Tab XXI, Fig. 164), tworzą boczne, dość 

 znaczne wyrostki. 



C. yicinus należy do gatunków większych; jest tak przezroczysty, że mi- 

 mo znacznych wymiarów ciała łatwo ujść może uwagi, gdyby szybkość ruchów, 

 oko w postaci ciemnej plamki i zlekka żółte worki jajowe nie zdradzały jego 

 obecności; tylko wzdłuż tułowia na powierzchni brzusznej ciągnie się pasek błękitny, 

 w okolicy gęby znów niby plama błękitna, a oko z barwnikiem wiśniowo-czerwo- 

 nym, rospatrywane z powierzchni brzusznej, wydaje się też ciemno-błękitnem. 

 Worki jajowe, zawierające po 20 (czasem mniej nieco) blado-żółtych jajek, odsta- 

 ją nieco od odwłoka. Gatunek ten znalazłem w jednym ze stawów w ogrodzie 

 p. J. Bersona (w oddziale owocowym) w znacznej bardzo obfitości, gdzie żył on 

 wraz z pewnym gatunkiem Diaptomusa (D. c a s t o r, czy gracilis) i zC. 

 h y a 1 i n u s Relib. Rzecz dziwna, że w pozostałych stawach znajdowaliśmy al- 

 bo pojedyncze tylko egzemplarze, albo ich wcale nie było, z wyjątkiem jednej du- 

 żej i dość głębokiej jakby kałuży, na trawniku stale się znajdującej; roślinności tu 

 żadnej nie było, a z fauny dla oka nieuzbrojonego dostępnej — nic próćz sporej 

 ilości żab. Późną jesienią (koniec Września) spotkaliśmy tę samą formę w stawie 

 w Bagateli (w Zwierzyńcu). 



Gyclops yicinus opisany został po raz pierwszy przez Uljanina^^). Jak- 

 kolwiek opis ten jest niedokładny, bo autor nie mówi nic o budowie kończyn, ani 

 o awych listewkach na końcowych członkach rożków, utożsamiam jednak formę 

 przezemnie znalezioną z formą Uljanina ze względu zwłaszcza na zewnętrzny ich 

 „habitus'S są bowiem uderzająco do siebie podobne: autor podaje kolorowany ry- 



fio) Uljanin 1. c. pag. 30. Tab. X, fig-. 1—7. 

 Pam. Fizyj. T. X 



Dział III 45 



